Kayıp Insanlık

Şimdi seninle başka bir hayata bulluşalım.
Soğuk beton yığınlarının olmadığı.
Gök yüzünün, kararmadığı.
Sen hâla inanırken o Tanrı'lara!
Yok olmayan bir dünyada.

Çıplak olalım mesela ruhumuz gibi.
Medeniyeti, tanımamış, katledilmemis.
Korkular biriktirmemiş olalım.
Unutmamış!
Unutulmamış!

Senin, benim olmamışken dünya.
Toprak, savaşlarında, öldürülmemişken, çocuklar.
İnançları uğruna, kürbaan edilmemiş olsun insanlik.
Mavinin, yeşilin tonu deyişmemiş.
Henüz meyveler tatlıyken dalinda.

Başka bir hayata bulluşalım seninle.
Para kadar kirlenmemiş olalım.
Sen sevildiğine inanmış.
Ben sevginin varlığını tanımışken.
Hırslarımıza yenik düşmeyen duygularla.

Sen, seniken.
Ben inanırken!
Senin Tanrı'larının zülmüne boyun eymemişken.
Başka bir dünyada bulluşalım seninle.
Sadece insan olalım çocuk...

Ölüm kadar soğuk bir duygu yakışmasın sana.
Katillini bile tanımazken...


GECEM/KÖTÜ OLAN İNSANLAR...