Mavi

Bir mavi edindim kendime.
Hüzünlerimden benden kalan renklerle.
Kimsede olmayan bir tonda.
Ve!
Kimsenin göremeyeceği kadar koyu.
Denizlerden,
Gökyüzünden,
Çalıntı...

Gönlümdeki her kurşuni rengi boyadım,
Boyadıkca maviye afettim sandım...
Ve afettikcemi!
Daha çok kimsesizleştim?
Ve gördüm,
İnsanlarda tükenen sevgileri,
Bir, bir toplanmış,
Yetim hayaller var heybemde.
Yalan darbelerinden...
Her yanları kırık dökük,
Kocaman insanların oynadığı hayeller...
Üzdüğü, ağlatığı,
Onlarında bir ucu hep mavi.

Bir tam etmedim ben hiç...
Toplama, birazda çalıntı,
Hayatların kenarına basıp geçtim.
Biraz yalan bulaştı üstüme eksildim.
Eksildikçe öğrendim.
İnsanların yüzünü,
Yinede,
Biraz ona verdim kendimi,
Biraz buna...
Dağıtım bendeki birçok rengi.

Kalıntılarımdan...
Biraz duvarım eksik şimdi.
Biraz pencerem, kapım,
Hata çatım eksik.
Çiçeklerim, çocukluğum,
Herşeyden biraz eksiğim...
Olsun yinede!
Bazen inadınada olsa,
Güllüşlerime kattığım mavilerim var.
Dahada başka birşey beklemedim...
Gizlemedim yetim yanımın kırıklarını,
Git gide maviye benzedim...
Geceye dönerken gün,
Siyaha çaldı bütün mavilerim.
Ve ben !
Güneşi karşılamak için beklemedim hiç...

Kimbilir neler saklarım siyaha çalan mavide...


GECEM