Gelme Git

Kapat perdeleri,
Tanımak!
Görmeyi istemiyorum...
Korkuyorum bu kaşları çatık kadından.
Dilsiz acılarindan,
Gözlerine birikenlerden...
İşıklarıda kapat,
Geziniyor yanlızlık gölgeleri.
Deyip geçiyor.
Deyip geçtikçe,
Sırtımda ki dikenli teller ürperiyor...

Yakma hiç sobayı da.
Elim ayağım buz olsada,
İçimde kocaman ormanlar yanıyor...
Getirme suda istemem.
Boğazımda'da bir düğüm var,
Yutkundukca yarıyor sırtımdan miydeme kadar...
Acıta, acıta!

Sesde etme.
İnanır şimdi içimdeki zavallı çocukta,
Bir tebessüm belirir korkak yüzünde...
Kokunuda getirme.
Mevsimi bahar zanneder gönlüm,
Aldanır, aldanırsa..
Dökülür olmamış meyvelerim güçsüz dallarımdan.
Dölgeme gelmez kuşlar.

Bakma gözlerime de,
Dağlar kıskanır eğilir gözünün kahvesine,
Toprağı tanır sonra bedenim.
Kahvenin tonlarından biri olabilirmiyim diye.
Git şimdi sen...
Al ayak seslerinide kulaklarımdan...
Kalemi, kağıdıda al,
Düşmez artık şiirler.

Nekadar yalan varsa !
Söylenmiş aşk adına...
Şimdi ben seni hangi şairin dizelerinde okurum!
Hangi yıldızlı geceden koparıp gönlüme asarım!
Ben bilmem,
Sende anlatma bana...
Bukadar yalan arasında !
Hangi doğruda tanırım,
Sevgiyi!
Gelme git...
Aşkı çok öncelerde tüketmişler...
Bize kalanlar şiir olmaz artık...
GELME GİT NOLUR GİT...

GECEM/GELME GİT