Uğurladım Seni Bir Mevsimi Uğurlar Gibi

Bir mevsim daha geçti.
Yazı, kışa bağlayan eylülle vardı hayat...
Ağaçlar vazgeçecek yeşillinden,
Kuşlar veda edecek sığındığı dallara.
Gökyüzü meviliğini biraz kaybedecek.
Ayak ucumdan göğsüme uzanan bir güzü,
Yavaş, yavaş hissedecek bedenim.
Biraz yağmur,
Biraz toprak kokacak tenim...
Üşüyecek ellerim,
Gözümün allabildiği kadar,
Sarı ve toprak tonlarına bürünecek hayat.
Ve
Sesiz bir ayrılık şarkısı armağan edip,
Göçecek kuşlar.
Özleyecek belki gidenleri yüreğim...
Yollarına bakarken yağacak eylüll yağmurlarım.
Gözüm de yağmurları kıskanacak.
Çökecek omuzlarıma sonbaharın hüznü.
Yüzüme değen rüzgar,
Gönlümdeki fırtınaları saklamaya yetemez...
Biliyorum, susuyorum.
Ve
Son birkez daha
Gönlüm, ömrüm bir olup bir eylüllü daha uğurlayacak...
Ayazına vurgun olduğum kışa kucak açıp...
Hoşçakal demek için biraz geç.
Bir ömrü ve hayalleri asılı bırakıp,
Öyle üzaktan sesizce...
HOŞÇAKAL...

GECEM/ UĞURLADIM SENİ BİR MEVSİMİ UĞURLAR GİBİ