Ne Yapsın Şair

Ne zaman dinlesem içli bir şarkı,

Sinemde bir yangın alev alıyor.

Kalmıyor halimin mecnundan farkı,

Gözlerim boşluğa bakıp dalıyor.

Gülüşüm donuyor, titriyor sesim,

Istırap veriyor her bir nefesim.

Ciğerime dolan duman içinde,

Daralıyor sanki göğüs kafesim.

Mekân siliniyor, zaman duruyor,

Gazele dönüşen renkler soluyor.

Bitimsiz yollarda perişan olmuş,

Biçare yüreğim, yorgun vuruyor.

Kırılmış dal gibi kolum kanadım,

Tükenmiş mecalim, düşürmüş gardım,

Zehirli sarmaşık sarmış ruhumu,

Amansız acıyla, sızlar sol yanım.

Anılar canlanır gözümde bir bir,

Yaşanmadan geçmiş günlere dair.

Derdini maşuka anlatmak için,

Acizdir kalemim, ne yapsın şair.