Şiir Üstü

Önsözünü yüklenmeli ömrün…

Artık kaderin tarhında

Neyse dokunuşu İlahi mucizenin.

Kanıksananla kayıtsızlığın pervazında bir Tanrı

Şehla bakışlarını ölü rüyaların

Dile getirmekle mükellef

Bir yürek kadar da açmazı sevginin,

Korunaklı dünyaların tabusunda

Devrilen dev levhalar

Ve az sonra kurulacak insan panayırı.

Hadi çekilin aradan, demenin

Desturu

Yine kifayetsizliğin de biri bin para

Acil tokalarımı takmalıyım

Satır aralarına…

Metazori bir gülümseme kondururken şiire

Bir de şarkının nakaratında

Yaptığım ince ayarı şiirin;

Az sonra temaşa,

Az bekle kader, sandım ki

Sandıkların dibinde naftalinli patikalar

Yine aşka dair bir sevinçle

Adımlayacağız yolları.

Kuşpalazı bir sancı

Dimağın yıkımlarında

Dil üstü hapım yine şifa niyetine

Doğurgan bir sevda:

Her şiirde azıcık elem,

Hayat zaten geçilmezken sitemden

Bir de parmak arası imgeler ve

Kopçaladığım şiirler

Hani olur da düşerim gözünden hayatın.

Kıyısında sanki sakil bir sunum,

Arzında hayatın

Sulak bir arazi

Ne zaman yetim bir çocuğa rast gelsem

Hatırladığım babam.

Şanslıyım yine de

Ne de olsa doya doya tadını çıkardım

Çocukluğumun…

Ne gam!

Bingo,

Ben hala çocuğum.

İyi de neyin nesi bunca gözyaşı?

Hele ki sevgiden de almazken payını

Bir de sivrildiğim iç mekânlar;

Yanımda, arkamda hatta önümde

Mahrem yakası şehrin

Ben hala şaibeli bir şiiri kundaklayıp

Şehrin gizemini lanetlerken

Şiir üstü bir güç belli ki

Alıp da nasibimi hayattan ve acıdan.

Az kaldı çok az:

Hadi, açayım gözlerimi

Ve serileyim hayatın gerçeklerine.

Ahlarla yüklü vahı(a)mda

Kayıp da düştüğüm mecrasında

Ölü hatıraların,

Şimdi vaktidir:

Ne de olsa erken kalkan yol alır

Hele ki bir arpa boyu yolda ilk adımınsa.