Sen Bildim Son Bildim

Sonramı teyelle eteğine rüzgârın

Kuş bakışı düşler ısmarladım Tanrı’ya

Tan vakti isyanlarımı kıyarken

Göklerin teyakkuzunda şehir.

Üfle yangının dumanını;

Seğirtsin iki hece

Dişlerimde kar beyazı tebessüm.

Engel mahiyetinde zaman

Arsız düşlerimde ise terennüm saklı:

Bir hazan bir bahar

Kışın yolunun henüz düşmediği.

Israrcı kuşlar, sevgili;

Sevgili ısrarcı olsaydı ya,

Diyenlerin tecellisi

Yine yarı ıslak zeminde

Pişekâr gölgeler

Oynaşan, kıpraşan

Dökülen hecelerden arda kalan

Son yalan.

Demindeyim ömrün

Derdimle iştigal seyrindeyim dünün.

Makamlar ısmarladım Tanrı’ya

Kim bilir ne zaman ereceğim gönlün şafağına?

Sarı kırmızı bulutlar

Ufkumda hayal meyal suretin

Yürekte kopçalı

Olmazın oluru bir sevdaya asılı kaldığım

Beyhude yolum

Beyhude varlığım

Nasıl nasıl yorgunum.

Göklerde hep mi yangın?

Yerküre kayıtlı mezarım.

Aşkın ara durağında bir yerdeyim:

Kim dediyse zamanın birinde, sevgili:

Ne yerdeyim ne gökteyim.

Şimdimden aşırdığım hükmü seferin

Dününde esen dinginliğimin ritmine

Kefilim.

Hem yağmaladım

Hem yağmalandım

İki dudağımın arasında şiir

Ne nöbetteyim ne uyurgezer;

Ne sonundayım hikâyenin

Ne de gerçeklerin vebali

Boyumu aşar.

Zandan yana tutuklu zaman

Zamanda da çok derin bir y/ara:

Gidip dönmeyi unutanlara kefilim

Gidip de unutulmaya yeminliyim ezelden

Keşke’leri kuşandım da yâd ettim öfkemi

Andımdan yoksun bir cümleyi

Azat ettim ölümüne

Tıpkı ölümüne sevdiğimi

Haykıramadığım her günü her saniyeyi

Sen bildim

Son bildim.

Ser de verdim sır da

Yüklendin tarafımca

Yanındayım elbet

Sonsuzluğa varacağım

O dakikada ansızın ölmeyi diliyorum

Kollarında açık kanatlarım

Varsın kapalı kalsın gözlerim

Yeter ki;

Dünya gözüyle

Saklı kalsın gözlerim ruhunun surunda

Makamların hangi nakaratı ise

Özleme bedel

Bir şiirin de

Yazılmadık dizesi.

Yine hükme varan kaderin

Diline düşmüş bir ölü zaferim.