Daha Mesuttum

Her zaman açardın, solmazdın güzün,

Gülerken güllerden, goncaydı yüzün,

Elemi bilmezdim, çekmezdim hüzün.

Bir serin rüzgârdın, bense buluttum,

Uçardım sayende, ne çok mesuttum.

Gözlerin dört mevsim, bahardı benle,

Nasıl da yanmıştım, masum busenle,

Mutluluk hayalmiş, çok zormuş senle.

Sevmeye kırgınım, çoktan unuttum,

Sen yokken inan ki, daha mesuttum.

Boncuktum kopardın, döküldüm yere,

Çiğnendim her yanım, bak yara bere,

Boynuna taksaydın, sevsen bir kere.

İltifat beklerken, gam matem tuttum,

Hâlbuki bir zaman, sensiz mesuttum.

Bu oyun oynanmaz, her pasın taçta,

Hep yenik başladım, aşka her maçta,

Hüsranla son buldu, sorma kaç kaçta.

Bunca yıl gönlümü, sensiz uyuttum,

Olmayan sevginle, sanma mesuttum.

Tükenmiş bilesin, bu aşk çoktandır,

Bak söndü sevginle, yaktığım tandır,

Ne kendin ümitlen, ne beni kandır.

Boş yere ömrümü, senle avuttum,

Sevmezken galiba, daha mesuttum.