Yaşatıyorum Özümü Ve Özrümü Şiirlerde

Yasını unutan şehrin gazabıyım.

İri ölçekli düşlerimde bir yorgun savaşçı

Buhar olan dünlerimde

Mavi ile yeşilin dansı.

Hatmi çiçeğinde yaşıyorum

Yaşatıyorum özümü ve özrümü şiirlerde

Bir de kıstası yok rüzgârın, sevgili:

Dirayeti kırılan ihanet erbabı sitemlerde

Yok tekrarı ömrün asla da olmayacak

İflas eden ruhun tutsaklığında

Aşka bandığım hüznü elerken mısralarımda

Hangi yürekte saklı kalacağım, söyle!

Belki de susmanın eşiğinde bir dua ederim

Sessizce duyulmazın tınısına vakıf Tanrının

Varlığına sığındığım kadar

Küçük cüssemde

Ben bir şehir kadar kalabalığım, sevgili:

Beylik bir hüzünle geldim yanına

Benlik bir sitemle kendimi ihbar ettim

Tüm hikayelerimde:

Yüzü olmayan sevdalarla ihya oldum

Günü yoksun geceden çaldım belki de

Dünlük pişmanlıklarımı.

Ve bir bir tırmandım eteklerine:

Dağlarda ikramı cihanın

Dağ gibi dayandım varlığında

Beylik bir huzurdu işte

Kıyama duran aşkın

Işığına yenik düşen fevri gölgemle

Huzuru yâd ettim

Seninle ve her şiirle.

Bir de küsmeseydim şunca insana

Bir de sevmeyi becerebilseydi

İblis ve kervanı

Yola çıkmışken bir kış akşamı.

Kasımda müebbet;

Yarında saklı kudret

Efkârın tortusu çöktükçe derine…

İhya oldum yeniden

Senelere yenik düşmeden

Hala kanıksadığım çocuk neşemle.

Zamanda kayıtsız bir an’ım;

Yollarda kayıp kervanım

İçimdeki dergâhımda

Buyur ettiğim ömürlük hüznümle

Ben şiir olmaya geldim;

Gecenin indinde tutsak mabedimde

Sönmeyen yangına delalet

Bu aşk ateşi ile.