Gülümseyelim Şöyle

Çıkmasak ta bizler aya

Çıkanlar gibi olmadık kaya

Gönüllerin burcuna çıkarız

Sözlerim tabi anlayana

Sömürmeyiz bizler baya

Yürüsek de bizler yaya

Selamlar olsun dünyaya

Gönüllerin merkezine bakarız

Söyleyin biz neyiz

İnsanız başka neyiz

Bizler sömürmeyiz

Sömürenleri dikeriz

Yerin dibine dikmez gömeriz

Bak tarihe boşa mı söyleriz

Sabrı ekmek diye yeriz

Sonra bekleriz

Sabır taşınca yeri yerinde sökeriz

Selamlar olsun dünyaya

Gönüllerin merkezine bakarız

Var olmak insan varsa vardır

Seveni varsa insan yardır

Kış gününde yağan kardır

Yaran varsa gel sardır

Nefrete koşan sazandır

Vatanı sana bırakan atandır

Bak mezarda kim yatandır

Ufukta mazlum bekler el sallamaktadır

Selamlar olsun dünyaya

Gönüllerin merkezine bakarız

Kimisi der buna sav

Yani dedikodu anlamında demez tav

Yani uygun değil bu tav zamanı demezler yav

Yav peki anlamında söylenmez vav

Karıştı sözler ne sayarsan say

İnsanı sev çekme insana yay

Çık gönüllerin kayak merkezinden

Aşağıya durma muhabbet iline kay

Selamlar olsun dünyaya

Gönüllerin merkezine bakarız

İnsan gönüllere güller verede

Verince güldüğünü görende

Mutlu olmaz mı insanı sevende

Hani dersin insanlık nerede

Sen yap insanlık yüzerse çıkar derede

Selamlar olsun dünyaya

Gönüllerin merkezine bakarız

Gülveren’im yazdım bile bile

Güzellikler gelsin dedim dile

Kavuşmazsak sevinemeyiz nafile

Kalkmadan yetişelim kafile

Ha öyle ha böyle

Ömür gelip geçiyor boşa böyle

Haydi, sende güzel bir şey söyle

Dolsun dünya ile ömür güzelle

Gülümseyelim şöyle

Mehmet Aluç-Âşık Gülveren