Bazen Anlatmak İsteriz Gönlümüzdeki Yarayı Sızıyı Anlatamayız

       Bazen Anlatmak İsteriz Gönlümüzdeki Yarayı Sızıyı Anlatamayız, Nasıl Anlatılsın Ki?

   Bazen anlatmak isteriz gönlümüzdeki yarayı sızıyı anlatamayız, nasıl anlatılsın ki? Anlayan aynı yarayı sızıyı çekeni arayarak, devasını bulmuş olanı bulamadıktan sonra! Aynı atmosfer içinde olmayanlara nasıl hangi dil söz ile anlatılsın ki? Anlayamazlar şaşırır sen gibi çaresiz kalırlar! Yaranın sızının hasretin ağırlığı altında, sen gibi ezilirler mi bilinmez ama güler geçerler, ya deli derler ama veli gönül adamı aşka düşmüş bir âşık hiç demezler!

   Aşk bu herkesin kapısını çalmaz, herkeste günümüzde aşkı bilmez, aşkın günümüzde yitimi bitimi, yozlaşmayla kentin şehrin bunalımı altında, ezilen insanların unutması ile unutuldu… Ruhsal açılım ile her şeye açık olan ruhumuz, artık istediklerimize açık istemediklerimize kapalı oldu. Sadece çıkar ilişkisine açık, vermeye yardıma koşmaya derdi anlamaya yarayı sarmaya, kapalı oldu!

   Karamsarlıkla kentin şehrin insanı birbirinden kaçmayla, yakınlaşmayı gönlün merkezinde gezmeyi, gönüllere deva için muhabbetle dokunmayı unuttu gitti, haliyle unutmayı seçenler unutulur gider… Bu nedenle anlaşılmak anlamak çok zor olur, ancak aynı derde düşmüş acısını çeken çaresini arayan yardımcı olur, başkaları güler geçer…

   Sanat dediğimiz edebiyat şiir yazılar, hayatı gönlü fikri düşünceyi güzelleştirmek adına vardır lakin onları da garip bırakan insanlarımız garip kaldı, halden dilden anlamayana kapıyı kapatanlar, dilden anlamaz oldu. Hayatımızda trajik bir çelişki uzaklaşma varmama kaçma olduktan sonra, Rabbim anlayan insanlara rast getirsin bizleri, kendi ideali için değil, toplumun ideali için koşanlarla beraber etsin bizleri âmin, selamlarımla.

Mehmet Aluç