Sıra Dışı Hüznümle Aşka Ve Ölüme Talibim

Maviyi giyindim bu gece…

Kutsalım ve dokunulmazlığım…

Aşka biat bir veryansın

Göğün muhabbet kuşları

Oysaki öleli çok zaman oldu

Bir de yok mu şu içimdeki ırgat düşler…

Ah, gece…

Ah, yar bildiğim…

Ah, giyindiğim kutsal endişe…

Hangi sebeple vuruldumsa gözlerine şiirin

Belki de ettiğim son yemin:

Elbette batılı düşlerin hem de her mevsim.

İçimde hicran;

Tutuklu düşlerim

Peyderpey savrulduğum

Aşk, diye diye avunduğum:

Gözlerime dokunan şehla gölgeler

Oysaki nasıl da uzağındayım bilinmezin

Gerçi ben de şaibeli bir nükteyim

Lakin devindim de durdum mabedimde

Azığımla yetindim üstelik

Azımsanan benliğim

Kör kütük hislerim

Lalelerin nazarında solgun bir gül’üm oysa.

Bendimde mısralar saklı

İçimde çok derinde tebaası aşk olan bir sitem:

En çok da kendime yüklendiğim

Ve illa ki maviyi d/okudum ben hece hece.

Göğün katlarında nüktedan bir nota

Aşkın da hafızı yazmaya dair günden geceye uzanan

Bir veryansın

Notaları diktim hüznüme

İlla ki içli benim şarkılarım ve sadece kulaklarımda

Benlik bir mizaçla göğü tırmalayan ebabil kuşları

Sormadan sevdim üstelik sizi

Ya, sorsaydım?

Sorsaydım da kös kös dönse miydim mabedime?

Belki de hiç doğmadığım o güne ettiğim lanetim

Beni dünyadan dışlayan bin bir nakkaş

Söz birliği eden her hece

Lakin ben aşk’tan ibaretim, azizim:

Görmeyen gözlerin lades dediği sefil bir mevsim kadar

Sıra dışı hüznümle

İlla ki aşka ve ölüme talibim.