Bari Gidişine Bakarak Şiir Yazayım Dedim

Bari Gidişine Bakarak Şiir Yazayım Dedim

Terk ettiğin o gün, gidişin şiir gibi olsun diye şiirler yazdım, gerçi seni gördüğüm o günde şiirler yazdım şiire benzemedi, bari gidişine bakarak şiir yazayım dedim, yazdım yüreğime bir hançer saplandı kaldı. Şimdi seni o ilk gördüğüm günkü gibi gelsen ’de, sineme ellerimle sapladığım hançeri ellerinle kanatmadan çıkarsan ve tekrar gitsen, çünkü ne gelişin ne de gidişin bana bir fayda sağlamadı. Bariz dedim, ismimi anınca kulaklarım çınlar koşarak sana gelirim sandım, sana her geldiğimde yüreğime sanki bir öküz oturdu, o anlamsız sözlerinle bakışlarınla yanılmalarımla!

Her yazdığım satıra, bir gül dikmek yerleştirmek istedim olmadı yerleşmedi dikenden başka. Diken battıkça, sözlerin hain bakışların gibi yüreğimi kanattı. Ne bir seni yazabildim ne de kendimi seninle ifade edebildim, ifadesizliğimin girdabında battıkça kayboldum, çırpındıkça battım.

Aslında tek hatam sevmek ve seni şiirlere katmakla hata yaptım, gönlün de aşkla sevmeyenler, şiirlere yakışmazdı ben ısrarla yazdım sonunda kendi acı gerçeğimi acımla gördüm. Keşke bu görme meselesini daha önceden görseydim diyemeyeceğim, çünkü geleceği yalnız Alemlerin Rabbi yüce Allah C.C. Bilir.

Benim ki öngörüsüz bir sarılmayla sana sarılmak, sende var olduğunu sandığım bir sıcaklıkla üşüyen gönlümü ısıtmaktı olmadı, başka baharlara kaldı, hayırlısı Rabbimde.

Mehmet Aluç