Dava

Yürekler farklı dilden, kara etten,
Kemiksiz, iliksiz, Nur'dan direkten.
Bir nida ki yükselir bellekten;
Zihinlerin susturulamaz vaazı
Kalemsiz, kanla nakışlı bu yazı.

Bir söylev ki göğü yırtar haykırarak,
Hakikât yükselir dipten bâtılı oyarak,
Çimlenir topraktan Mâzi, fokurdayarak.
Kanma, aldanma, köksüz değiliz biz
Bedenlerle örülmüş sonsuz köklerimiz.

Gurbet mi sanırsın yaşadığın bu yeri?
Sancak bizim bu pehlivan bucağında.
Hele doğrul artık uzandığın yerden bi,
Geri kalma seferden, atlar dört nala!

Arzın bağrında sur olmuş ceddimiz,
Zaferler körükleniyor şüheda ocağında,
Kapılma ye'se, biz değiliz çaresiz,
Pusatlar bileniyor örs kucağında.

Gün bu gündür, gayrı tohum saçtık,
Zakkumlar kuruyorken, gül olduk açtık!

Dirilin! Dirilin! Şimdi vakti değil gafletin!
Dağlar saf tutuyor imânın arkasında.
Güçlenin Ey Yiğitler, haydi yüreklenin!
Melekler secdediyor Sefer namazında.
Hak Dava uğrunda cenk demleniyor,
Kanarak için hepiniz harp vahasında.

MAHMUT UZUN

SON DÖNEMDE İÇİMDE YANAN DAVA ATEŞİNİ YAZAMADAN EDEMİYORUM, BAŞKA KONULARA YÖNELEMİYORUM. OKURLARIMDAN BU SEBEPLE ÖZÜR DİLERİM...