Silin Beni Kayıtlardan

Mağlup bir düşün ön yargısıydı şiir

Hani tozlu yollarda ahkâm kesen yılların

Sızan gözyaşı ıssızlığın da

Sebat makamı.

Aşkı irdeleyen şafak ve de şatafat:

Alımlı ömrün bekası

Peşi sıra sürüklendiğim sağanak:

Maviden, açık maviden bir tortu

Ulema sevinçler düşmeseydi yakamdan

Aymazlığında yanılgının

Basit bir soruya denk düşecektim bazı bazı.

Yalıtılan göğün eşrafı

Yâd ettiğim mazinin geri dönülmez gözden düşüşü:

Ufka diktiğim

Mum gibi eridiğim:

Arşı alaya çıkar mıydı şarkılar?

Meşrebi ölüm ya da vazgeçiş:

Kümülatif bir açılım

Sözcüklerin taslağında

Varlığım kadar kayıtsızlığın mezarı.

Latife yapabilirdim, azizim:

Ne beklendiğim ne de bir beklentim:

Aziz ruhun azığı

Yorgun aşkların baltalandığı bir rakım:

Erebildiğim kadar…

Erişkin korkularımdan ergenliğe uzanan o yol

Bir de devasa nöbetleri yanlışların

Kaç doğruyu elediği mi?

Aşkın haznesinde eriyen bir yemin mi?

Ve işte çatısı akarken şiirlerin

Topa tutulduğum göğün mimarisinde

Asılı kalan mizacın uzantısı o taşlı yol:

Kimselerin geçmediği

En çok da kendimle geçinemediğim

Elbet izafi bir tutanak

Mümkünse silin beni kayıtlardan.

Dilekçemi ibraz ettiğim bir kuşluk vakti

Hacizli yeminlerin de menfaati uğruna

Uğradığım yalnızlar yokuşu:

Temkinli mizacımla savrulduğum

Köklerime sadık

Bir çığlık kadar yankısı rahmetin

Yanıldığıma delalet şunca mısra

Anmaksa dünü

Dökülen üzünç taneleri avuç avuç

Nasıl ki ıskartaya çıktı karanlık

Elbet meşru bir yanılgı:

Yüreğimle bir dargın bir barışık.