güneş kanat çırpıyor

sırtında ekim gecesinin ayazı

topraktan hala ocak kokusu geliyor

sabahın karanlığı ne kadar suskun

kana köpüğe bulanmış

siyah beyaz kelimeler ikiye ayrık

bir daha

gürültüler mızrak ucuna asılmış

namlusuna alelacele sürülmüş

en uzun sükutun mermileri

ufukta ki izler silik

imsak saatlerine ince bir hilal inmiş ötelerden

perdesi yırtılmış öksüzlüğün

çöl yalnızlığı yetimleşmiş

gökler yapayalnız

kızgın ateşten tayflar vurmuş fecri

sığınmış bir ağaç gölgesine

dinlenen bir yolcu gibi

dalga dalga çınlayan ses

kubbeyi dolduran nefes

dal budak salınmış sabahın zaman köklerine

akrep hala taze

yelkovan hala yeni

yağmur suları daha çok akıyor eski zamanlara

buseler çalınıyor kelimelere bir bir

gölgeler bütün bir yerin yüzüne dağılmış

bulutları arşınlayarak

güneş geçiyor yalınayak

uçtan uca karanlıklar aydınlanıyor

hu, denilse semanın kapıları açılacak şimdi

kutsi arzunun hiç duyulmayan fısıltısıyla

uykudan yeni uyanıyor

puslu kuytularında yarınlara hasret

kutlu muradın özlemiyle yoğruluyor

bütün taşları oynuyor yeryüzünün

yıldırımlar düşüyor

şimşekler parıldıyor

karalığa mahkum gözlerin feri

ruhunun üzerine adının mührü

bir nur nakşediliyor alnının ortasına

fırtına öncesi yağmur kuşunun

çalkantılı deniz

dalga yığınının kıyısından çaresiz

şeksiz şüphesiz bir daha göklere ilişiyor yakamozlar

gökleri doldurmuş nokta nokta

dünyadan el etek çekmiş

tutkularından arınmış

aşklara teselliler sunuyor

sessiz tebessümler bu yüzden

kara saçlarda üç uzun tel

bir tutam kurutulmuş lotus yaprağı

bir ayna kalmış dündün

bir kez çamurdan tene üflenmiş

yokluktan bir akış

hiçlikten bir bakış

görünmeyen bir nefes onlarca yıl

çöller rahmet sağanağı bekliyor

yemyeşil vahaları yeşertmek için

sabah güneşi öyle sirayete meyyal

hafazanallah yakıp bitiriyor

ötelere uzanan meserret çağrısı

çiçekler en parlak renkleri giyinmiş

ille de gökkuşağıyla didişiyor

cezbiyle çoğalıyor renkler

koştukça dallara budaklara takılıyor

kaçtıkça karışıyor karanlığa

göğüste sathı harp ilan edilmiş

bütün yollar çıkmaza kilitli

yine kanatlanışlar

yine şahlanışlar

yine top-yekün rüzgar

yüz ton ıslık sesince

ürpermeler içinde kuytu köşeler

sırrın peşine düşmüş bir casus gibi

zırhlara bürünmüş atlılar

geçtikleri yerler harap

garip bir masal

hazin bir rüya

korkunç devler soluyor etrafta...

ebedi teselli meyvesinin tadı olarak müjdelenmiş

hangi vakte erişse hep hazır

rüzgarlar okşasa da

tufanlar kopsa da

gökyüzü şimdi

gün şimdi

redfer