Üstüme Yıkılan Geceden Bir Arya

Kaderin ellerinde

Hamur gibi yoğrulmaktadır,

Yorgun Yaşam;

Biteviye bir melodramın

Oynamakta son perdesini.

Korkudan büzüştü tüm renkler.

Gökkuşağı renklerine astılar kendilerini.

Izdırap arabasının cıvalı farları,

Gözümü alıyor.

Yok, mudur bu yolun, başka geçeni.

Hayat kadının üfürdüğü,

Sigara dumanında kaldı hayaller.

Umutlar,  2-1 gelen zar olmuş

Üçkâğıtçının ellerinde.

Hep bana “gele geldi” der.

Geceler, kaçışmış merdiven altlarına.

Hüsranların,

Gökdelenleri yükseliyor burada.

Kafamda tanımadığım düşünceler,

Tam  kadro  toplantı var.

Vampirlik icazetini,

Hak etmiş yokluğun;

Anılarımızın kanını emer...      (29 Haziran 2011 tarihli 9.şiir kitabımdan)