Her Kanat Çırptıkça

Her Kanat Çırptıkça

Eğrilmiş belimle eğri dursam da

Düz olan doğrulardan vazgeçemem

Yalan olsa da vakti geldiğinde varlığım

Doğru olanı yok sayamam uzaklaşamam

Salkım saçak yollarımda çiçekler açan sizler

Ben o salkımlarda birer birer tat alan bir yolcu

Boyutum boyutsuzluğumla yok olacaksa da

İçinde sizlerin bir gülümsemesi saklı iken

Yeminliyim doğrularla sizlerle olmaya

Kibarca yaklaşarak kendimi taşlasam da bir düş gezgini gibi

Uyandırmak için

İnanmışım ezelden sevmelerle olmak için

Bir firar gibi kaçamam varmak dururken karşımda

Saklı dünümde ben bir gezgin

Kayıplarımla bir hüzün taşıyan hüznü seven

Gittiği yerde boşluk bırakan değil dolduran sizlerle

Bir bakışınız bin kelam ederken

Ben o kelamlara aşığım

Bazen kendimi kendime size anlatamazken

Sizlerin menziline girerken kendimi kendime

Sizlere anlatmanın huşusu sarıyor ruhumu

Anlıyorum ki bir birimize karşı aynayız

İşte bu diyorum hayatın derin yorumu

Gökyüzündeki tüm yıldızlar sizlerin gözleri

Bakmakta usanmayan ben

Sizleri yazıyorum bitmeyen roman gibi

Oysa dün altyapısı olmayan şehir gibiydim oysa

Yorgundum dinç kaldım

Sizinle anladım yola çıktım

 Gözyaşı dinsin gül biraz şu gök kubbe kahkahanı işitsin

Kayıplarım olmadı mı oldu

Düşlerim çalınmadı mı çalındı

Vazgeçtim mi?

Hayır

Israrlı bakışım

Zamanın üzerine atılan toprakların üzerine çiçekler ektirdi

Onlar zamanı gömmeye çalışırken

Zaman onları gömdü

Aslında baskın yap diyen zamandı

Duyulan sesler bir amandı

Gereken tek şey varmamdı

Kurgular içinde korkmadan yürüdüm

Sorgular içinde sorguladım

Neşe dolu mevsimlere yürüdüm zemheri kışta

Kimseleri yalnız bırakmamak adına

Hep yürüdüm ve vardım

Anladım ki beraberce neşe dolu mevsimlermişiz

Bir seher vakti anladım ki

Düşlerin avcısı değil

Hayran kalan bir kanadıymışım

Her kanat çırptıkça kanatlarımda dökülen tüylerde

Evren bizimle sizinle dökülen huzurla huzur buluyor

Okyanus ortasında pusulasız kalmadık ya

Gönlümüz bir pusula varsayımlar umutla birleşir

İhtimaller devreye hislerle girer

Pusula halt etmiş gönül hepsini ezer de geçer

Mehmet Aluç