Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Geçilmez Çanakkale

Bir asır öncesinden yankılanan bir ses,
Ve ölümü öldüren o soluksuz nefes.
Kulak verdim ben kan kokulu toprağa,
Çatırdıyordu kemiklerden örülü bir kafes.
Duydum, duydum o kutlu nidayı,
Şüheda haykırıyordu şanlı davayı.
Direnen ne çelikti, ne kemik, ne de et.
İmanla yoğrulan katıksız cesaret.
Daha kavîleşti sanki tepeler 
Toplar vurdukça sinesine.
Patlayan her barutta devleşti on beşliler
Ve kopan uzuvlar kanatlarla birleşti,
Yükseldi semaya göğü delercesine...
Ey boğaz, şahidi sen değil misin akıtılan kanın?
Kaldı mı al renge boyanmayan bir yanın?
Kaç namerdin kadırgasını gömdün derinlerine?
Gidebildiler mi bir adım öteye? Söyle bir hele.
Tüm kibriyle suları yırtan o ejderhayı,
Tek mermiyle haklamadı mı Seyit Onbaşı? 
Can alıp can verdi nice gök gözlü yiğitler.
Kimi on beş, kimi yirmi, kimi elli yaşında.
Kiminin gönül gözü açık, kimi deli çağında.
Erenlerle dolu kabristan misali siperler,
Alev kusuyor sanki çelikten mavzerler.
Ey düşman, ne kadar da mağrurdun, hatırla!
Truvayı yıkmaya gelenler edasıyla geldin.
Çanakkale burası be akılsız, sen ne ettin?
Ne Agamemnonsun sen, ne ölümsüz denen Aşil.
Bu kez karadan taşladı seni kanatsız ebabil.
Ne oldu o yenilmez ordularınla toprağıma çıktın da?
Mehmetler dirildi tekrar bölük bölük, tabya tabya.
Şahittir buna Mehmet Çavuş ve meçhul asker,
Şahittir havada kucaklaşan şu hırçın mermiler.
Umma bir gün nasıl olsa geçerim bu boğazdan diye!
Burası şehitler diyarı, geçilmez Çanakkale!
 

Mahmut UZUN


Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Geçilmez Çanakkale

Mahmut Uzun Mahmut Uzun