Artık Okuyamazsın

Artık Okuyamazsın

Gönlümü okumaktan hep vazgeçtin

Gönlümü mezar taşına çevirdim

Artık okuyamazsın

Canıma tak etti sana dair sevmelerimle

Artık göklerde ki yıldızlar gibi tek başınayım

Yer yüzünde bakarsan göremezsin

Saklandım ayın arkasına

Dünyada bir yurdum yoktu şimdi oldu

Sen şimdi bensiz dünya savrul savrulabildiğin kadar

Sığınacağın bir limanın kalmasın

Zaten sen bu halinle hiçbir limana sığmazsın

Sende senin gönlünü benim gönlümü

Isıtacak bir tek kıvılcım dahi yok

Her gece gökyüzünde sevincim var benim

Aşkla bakana ışıldıyorum usulca

Düşüyorum düşlerinin içine

Artık diyeceğin bir şeyde kalmadı

Yıpranıyorsun kendini kimseyi sevmeyen kendinle

Kolay değil sana senden başkası tahammül edemez

Hiçbir şey sana yetmezken

Sokakların arasında kalacaksın

Bir çıkışın yolunu kendinde bulamayacaksın

Gerçi kimin umurunda seninle baş başa beş dakika olmak

Okşayacak ne ellerin var ne de bir kalbin

Dön hırpalanmış halinle gecede gündüzde

Sana kapıyı aralık bırakmıştım kapattım

Artık çeşit çeşit şarkılarda senin yerinde yok artık

Mehmet Aluç-Kul Mehmet