Aşkın Yaka Kartı

Düşlerin ve de duyguların tanrısıydı aşk ve gizeme pabuç bırakmayan bir söylence…

Kuşların kanadına asılıydı aşk

Böceklerin duyargalarında

Rengi olmayan bir buluttu bazen

Sürekli, sürekli birileri kulağıma fısıldayan:

Unut, sadece unut, diye.

Tebessümler ekiliydi nadasa aldığım ruhumda

Bense soyut bir gezgin

Randıman alamadığım hayallerim vardı tıknefes

Ve sabırsız ve de muhalif yüreğim:

Elbet kendine muhalif.

Destursuz giren kimse içeri

İyi de aşkın yaka kartı yoktu ezelden.

Üstelik ne zaman bir araya gelmişti iki yakam?

Ah, aşk yakamdan düşmeyen

Acının da muadili

Elbet müdavimi

Sahi, nereden başlamalıydım ben?

Bunca zaman yüz çevirdiğim

Üstelik yüzüm yoktu kendime

Yüzüm yoktu kendimi sevmeye.

Meali neydi sahi, aşkın?

Sebepsiz yola çıktığım ve sevdiğim.

Görünmezin ve bilinmezin izini süren ben:

Sefil ve de seyyah yüreği kâinatın

Üstelik her dolunayda yıldızların kanat çırptığı

Göğünse kucakladığı ayı, yıldızı.

Elbet yer gök kırmızı

Doyamadığım sevmeye:

Türk bayrağı asılı illa ki aşkın ve kâinatın

Gamzelerinde.

Sevgi bir limandı

Aşksa çağlayan

Bazen için için bana şarlayan.

Ah, etmediğim üstelik

Tutuşan saçlarım ve rengim ve muadilim

Bir çocuk gibi gezindiğim.

Müspet menfi hangi duyguysa

Yine ve yeniden kendime sitem ettiğim.

Ruhumdu ıssız bir o kadar kalabalık.

Sol katında rüyaların

Sağdıcı gerçeklerin.

Besmele ile yola koyulduğum

Beynamaz gölgelerin köylerinden kovulduğum

Ve işte hep de içimde saklı

Şah damarımdan yakın çok yakın

Rengimde, tenimde, yüreğimde.

Dokunduğum dokunmadığım her keramet

İhmal ettiğimse içimdeki çocuk

Elbet muaf tutulduğum mutluluk

Üstelik bir ömür nutku tutuk.

Sehven ölüydüm madem

İyi de nasıl doluydu içimdeki mabedim?

Tek zerremle vakıf olduğum kâinat

Bir taş ocağında taş mı taşıyordu sanki insanlık?

Sevmekse hep insanlara yük

Bense severken hafifliyor

Ve kırıyordum zincirlerimi

Bazen içim zehir zemberek

Dışımdaki mizaçla sadece kendime yüklendiğim.

Unutulmaksa ne gam!

Gam yüklü notalardan derlediğim

Şarkılar yürekten taşan

Bir rüzgârsam gezindiğim bulut bulut

En aykırı iklim olsam da

Elbet dokunacağım ruhuma

Şafağı atmadan şafağın saklı kaldığım şu gök kubbe

Aşk ve de özlem ve aidiyet

Serili olduğum hüznün alt çekmecesi.

Ve işte soluduğum hayat

Kimine göre solduğum.

Depara kalkan gece ve hikmet

Serili olduğum her yanım:

Yâd edilesi dünün

İnfilak ettiği örgün bir matem belki de

Sancılandığım ne ki?

Mademki doğacak yeni gün ve umut.