Dikenler Batarken Gülün Varlığında Olacakmış

Dikenler Batarken Gülün Varlığında Olacakmış Olsun Battıkça Elimdekinin Gül Olduğunu Hatırlarım.

Dün içimin yüksek tepelerinde biriken geçmişim mazim bir gölge gibi peşinde iken karanlık dehlizlere girsem de bırakmayacağına kani oldum kaçmayı bıraktım. En iyisi yüzleşmek dünkü melankolik aşkım benden uzaklaşmışken gerisinde kalan hasret ne yapabilir ki, birazcık gözyaşı az sessizlikten başka? Duygularımın fabrika ayarlarını azıcık bozar bende format atmaya çalışırım tabi atabilirsem, olmazsa bozuk duygularımla yaşamaya çalışırım nedir ki bozukluk? düzgün olmanın yanlışın sonucunda hatırlatansa o zaman kazanan benim ne diye üzüleyim ki bak bu en güzeli oldu! Zemheri soğukluğuyla gelen duygularım ısınmaya başladı artık mükemelllll….

Beyhude çırpınışa ne gerek var ki artık, doğru olan yanlışla geldikten sonra artık doğrusunu biliyorum. Dün ifade ettiğim duyguların karşılığını alamaz iken, almamak alamamanın ter yönünde karşılığını alacak insanı bulmanın zor olduğunu her önüne gelene duygularını onun duyguların bilmeden açma diyorsa eyvallah başım üstüne…Neden duygularımla hislerimle elbiselerimle yanık kokayım yanmış yüreğimle…İçimdeki aşk hala benimle sevmelere karnı tok değil iken kıyamda ise bundan böyle haydi  böyle olsun bakalım en doğrusu olsun, yani yediğim kazıkların açılımı ders almak  olsun tecrübe olsun diyeyim eyvallah.

Neden artık saklanayım şiirlerin etrafına gülleri ekmek varken birkaç satır arasına gülleri kokusuyla serpmek varken…

İçimde bunlardan kalan sizlerin gülüşünün izi ve izleri takip eden benim mutluluğum öyle ise gerisi abesle iştigal oluyor.

Gönül kervanına yükledim şiirlerle çiçekleri…

Gönül kıblem hak gönül aşk ve sevda döndürdüm Kâbe’ye ve gönül Kâbe’si hakkın nazargahına…

Dikenler batarken gülün varlığında olacakmış olsun battıkça elimdekinin gül olduğunu hatırlarım.

Gönlümü gam kasavet içinde düşürdüğüm yollarda, toplamaya da gerek yok artık, koşarak şimdi gelir beni bulur güllerin kokusunu takip ederek. Kelimelerle söyleyemediklerim az daha beklesin vaktini ifade edememenin sancısını çeksin dilimin ucunda kavrularak, kestiremeden hemen ortaya sermesin sözleri az beklesin ona da bana da iyi gelecektir beklemek, yorulmanın tatlılığıyla beklediğim bir köşede şehrin bir tepesinde ya da bir yolda, inşallah vesselam, selamlarımla.

Mehmet Aluç