Geziyorum Şehir Şehir

 Geziyorum Şehir Şehir

Süremedim yar gönül iline ah kıratı

Geçemedim bana set olan güçlü Fırat’ı

Boş kaldı bu gönlümün tahtının gül sultanı

Kırıldı uçamadan gönlümün de kanadı

Geziyorum tüm şehri ben sefil olmuş seyyah

Bulamadım o yâri çeksem de derin eyvah

Bana dünyam gibi dar olacak işte berzah

Kırıldı uçamadan gönlümün de kanadı

Geriye döndüm boş boş serseri dolanırken

Bulamadım o yâri diye ben sızlanırken

Birden karşımda buldum boşuna üzülürken

Kırıldı uçamadan gönlümün de kanadı

Söndü bu yüreğimde yanan o alevli köz

Sardı beni aşkıyla sürmeli bakışlı göz

İşte yine kendini buldu kaybettiğim öz

Kırıldı uçamadan gönlümün de kanadı

Sanki ulaştım o an gökyüzündeki aya

Ulaşmak nasip oldu dolaşırken ben yaya

Şimdi sarılırım ben o yâre doya doya

Kırıldı uçamadan gönlümün de kanadı

Kirpiklerini ok et vur durma aşkla beni

Kuruyayım gönülde sevmezsem eğer seni

Bıkmam kahırla dolu olsan da sevdim seni

Kırıldı uçamadan gönlümün de kanadı

Mehmet Aluç