Kurşun

Bir yalnızlığı taşıyorum göğsümde kurşun gibi:

Sıvışamadığım bir delikten ötesi yok önümde

Arkamdaki mazi de tüy dikerken bulanık anılarıma

Ah etmeden yaşadığım ömrün müdavimi

Binlerce şiir sırnaşık ve yüreğime askıntı…

Namert bir kurşun gibi seken bir dizeden diğerine

Titreyen dizlerim de didiklerken dizeleri

Tıynetsiz iblis ve müdavimi ne çok serkeş gölge:

Hicap yüklendiğim atmosferin bilmem kaçıncı katında

Ovaladığım yerleri gök kubbenin

Ovuşturduğum gözleri gözde sözcüklerimin

Bazen delinen bir torbadan firar eden düşleri

Tıkıştırırken yerine

Ansızın uykudan fırladığım

Gördüğüm düşün de görmeyi umduğum son sahnesi.

Ve çekiliyorum huzurunuzdan, diyen bir fani

Tekelinde ölümün

Oysaki yeni çıkmışken yola

Yoldan çıkmış binlerce dize ve rubai

Katıksız hecelerken aşkı

Aşkla sırnaşan özlem ve hasreti

En derinine çeken bir iklimden bu sefer firar eden

Bir yaprağın solgun yüzünde patlayan damarlarına

Darağacının tırmanmak da neyin nesi?

Semazen yürek cebelleşirken binlerce hisle

Haletiruhiyesi kundaklandı bu sefer şiirin

Şairsiz bir hüzün olmaz hem

Ne de hüznü eksik bir şair

Şiar edindiğim bunca mevsim

Devinen sözcüklerim

Kopup da geldiğim mazinin en sadık müdavimi

Mısır patlağı gibi dizili mısraları

Murat bellediğim gecenin kucağında

Salınırken bir bebek edasıyla.