Bir düş’ e mi sarıldın yoksa
anıldığın kadar mı mutlusun? O halde peşini toplamalıyım yüreğimin hem dökülen
parçalardan sorumlu olan da ben değilim ne de sorunlu olan ve sorun etmediğim
kadar kirini dünyanın asla da kinaye etmediğim kadar ve işte bükemediğim bileği
öpüyorum sonra da başıma koyuyorum sevdiğim kadar coşkuyla insanları…
Zemherilerde asılı bir çiçeksem eğer
Mahzun gülüşlerimde de saklıyken neşe
ve keder
İzafi bir yolculuktur benimki
İdame ettiğim ömrün arka bahçesinde
saklı rüzgâr
Bir o kadar içime esen
Rüzgârın ta kendisiyim aslında…
Sözcüklerim üşümez benim üşüdüğüm
kadar
İçimi ısıtansa iman gücüm ve sevgim
Kimine göre zafiyet addedilen
Gel gör ki sevgiyle doğdum ben
Ve sevmeyi sevilmeyi öğrendiğim
ailemden:
Elimden tutan elbet biri var
Hatta gözümü dahi açmamışken hayata
Büzüldüğüm rahmi evrenin
Anneme şerh düştüğüm bu bitimsiz
sevdam
Nasıl ki öğretendi Mevla’m…
Çocuk kalbimde saklıdır da
yalnızlığın
İlahi tınısı elbet
Kimsesizliğimi sonlandıran
Andığım kadar O’nu mutluyum ben
Ve illa ki huzur veren
Her huzuruna çıktığımda aralıksız
saklı tuttuğum
İçimde en derinde
Beni kurtarandır yine O
Ne zamanki boylasam dibi.
Devindiğim: sadece rahmetin ve
inancın izini
Sürdüğüm ve gizimde saklı gaipten
gelen coşkum
Manen evrenin en zengin insanıyım
İnsanlığımı saklı tuttuğum kadar
Aşka ve hayata zimmetli:
Ziynetimdir sevgi ve İlahi Çağrı
Ağrılarımı sonlandıran
Kolay da değildir hani ölüp de
dirilmek
Bir çiçeksem eğer ki evrenin sunumu
Açmayı dilediğim ise O’nun katı
Dikenlerime nasıl da müteşekkir
Hep de ben değil miyim çuvaldızı
kendine batıran
Bu yüzden başım diktir
Mizacımsa neşeli bolca savurgan
Nasıl ki severek çoğalıyorum
Yazarak da eksiklerimi gideriyorum
Kimisi şahken şahbaz
Bense suskunluğuma dair bir ömür
Dilbaz kalemimle koştuğum kadar
rahmetin
Hikmeti…
En alasından yaşamanın meali
Sevgiyi katık ettiğim her mevsim
Dikişleri sökülse de zaman zaman
yüreğimin
Yetişen yine O
Yatıştıran içimdeki çocuğu
Metruk hecelerden cennete
yuvarlandığım
Yokuşları bir bir inip çıktığım
Eh, kolay değil hani ermek hidayete
Mazlumları sevdiğim kadar mutluyum.
Yüreğim infilak eder her sustuğumda
Elbet kalemin de direktifi
Nasıl ki O’dur veren sev emrini
Yazdığımdan ötesi yaşadığım
Yaşadığım kadar sevgiye, İlahi Aşka
zimmetli…