Şiirin Ve Şairin Dili...

Kilitlen düşlerine.

Düştüğün yerde kalma ama

Düşündüğünden öte şiirin ve şairin dili

Hüküm veren nasıl ki Yaratan

İçinden geldiği gibi yazmalı ve doya doya

Yaşamalı insan

Nüktesi dünün

Bir o kadar öldürdüğün günün

Ne çıkar ki yüzümde güller açsa?

Kıyamadığım kadar hiçbir çiçeğe

Kıyıldığım yetmedi mi?

Ve de kırıldığım

Tam da sevdiğim yerden

Yere düşen parçalar sonsuzlukla iştigal

Kıymığı battı mı kalemin

Kıyama da durdu mu insan nasıl ki zaman

Ve de mekândan bağımsız

Yücelmenin ta kendisi sevgiyle eşelediğin

Hem yürek hem de kürek kürek

Kürediğin duyguların

Tünediğinse şiir

Şair cübbem değil beni insan yapan

İnsanlığım elbette şiirlerime vesile.

Hüznüm ve güdüm ve ömrüm

Gülmeden geçip gitmeyeceğim bu zindandan

Nakşeden neyse

Yerli yerinde olmalı insanın dokundukları

Darmaduman edilmiş olansa bir isyan

Nasıl ki uzağında kalmalı

Sancılı değilim

Sanrı yüklü hiç değil.

İçerlediğim mi?

Umurumda değil artık kendimi

Sevdikten sonra

Ve mademki beni seven biri var

Sözcüklerim ve kalbim

Yandığım kadar yazarım

Yazdığım kadar da yandığım

Aşk ile yürüdüğüm yol

Yoldan çıkmadan sever ve yazarım

Mevsimin nidası mı?

Ya da yüreğin siması…

Bir şairim ya da değil

Ama en çok sevdiğim simyacı

Yanı sözcüklerin

Aşka öykünen kalemim

Ve sevgimle deldiğim gecenin

Kumpası değil olup biten

Kuşandığım kalem ve şiirler

Bana biçilen değerden öte

İçtiğim huzur ve sevgi

Saymakla geçmez ömür

Saygınlığı insanın kendine

Şiar edindiğim her duygu her şiir

Şatafatlı yalnızlığımı sonlandıran

Ne çok fısıltı ne çok da nida

Sürmenaj olmuş bellekler

Bir de taş kesmiş yürekler

Ama aşk bu ve de şiir:

Nasıl da nasıl da beklemeye değer

Değmeyense kimi insan

Sevgiyi pas bilen zihinde saklı olası isyan

Reşit kılındığım ne ki eşit bir sevgide

Yolu kesişmedikten sonra kalemin

Ne lafta ne havada

Benim şiirlerim ve ruhum Allah katında

Makbul olduktan sonra

Ve işte yüreğimin zaferi

Susadığım her gece

Sus payı söylemse şiir

Sonlanmaz işte nazım niyazım

Var olmanın hikmeti

Nasıl ki yokluktan geçer

Aşka eren bir candan ötesi yok işte

Can-ı gönülden yazmakla eş değer

Gönlün hutbesi her şiir

Her şiir aralıksız da özet geçer hayata

Bir alın yazısı bir de iç sesim

Muhatabı olduğum kader

Kemale ersem ne ki iki yakam bir araya gelmedikten sonra

Varsın düşmesin yakamdan hüzün ve şiir

Ben de düşmeyeceğim işte Rabbin gözünden

Özüme sadık sözümle şerh düştüğüm

Gün ve geceden kalan geride…