Yandım Piştim

Yandım Piştim.

Dedim gönülde damlayanı şiir diye karlasam

Sevda aşk nedir o yârim ile beraber anlasak

Yanmak vardı aşkta sonra pişmek ve gülümsemek

Yandım piştim olgunlaştım yâre ulaşamadım

Ben yanarken aşk ile aşk ilinde o cananım için

Vardın başka birisine para ilinde yaşarım diyen

Fark edene kadar iş işten geçti tabutumu getirin

Yandım piştim olgunlaştım yâre ulaşamadım

Şimdi firarda olsam ne yazar ki neler fark eder

Yıkıldı bu gönül sarayım üstüme ezen çark ezer

Şaşırdım yönüm anladım beni uzak iller şark sever

Yandım piştim olgunlaştım yâre ulaşamadım

İşte böyle gezerim yazarımda ben hasreti ara sıra

Varmak el ele tutuşmak isterdim gülüşüyle bir kıra

Ne varmak kaldı ne gülüşü hasret önümde sıra sıra

Yandım piştim olgunlaştım yâre ulaşamadım

Kul Mehmet’im yazma yeter ölen artık gelmez dile

Varmak nasipte yoksa eğer kalkıyor sensiz sessiz kafile

Nasipte yanmaktan da ötesine vardım kefensiz

Yandım piştim olgunlaştım aşkı yaratana ulaştım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet