Efkarımsın Dinmeyen Sen Lavinia...

Hangi renktir öykündüğün, Lavinia ve insan hep mi tutarsız olur severken?

Sevdiceğim, iklimim, perim

Bil mukabil güzel yüreğin

Haşmeti sevginin

Kıblemsin yüreğimde saklı bilinmez servetim

Ve g/izimsin ve gizil bir özne

Öykümsün ve öykündüğüm

Düş mahzenlerinde uçuşan kelebekler gibi

Pervasız ve sıra dışı benliğim

Kıyıda köşede kalmış güzelliklerin peşindeyim.

Efkârımsın dinmeyen sen, Lavinia

Şimal Yıldızımsın günbegün büyüyen bir özlem

Huda’m sundu seni bana

Ulemasıyım ben gözlerinin

Her şiirim bir ulak

Ne çıkar söyle ne çıkar, eğer ki bu aşka olmuşsam tutsak?

Hüznümsün,

Redifim,

Solumdaki servet

Aşk iken sol anahtarı açtığı her kapı

Akabinde büyülendiğim

Gel gör ki büyümediğim

Büyüttüğümsün gözümde özümde

İhbar ettiğim bu devasa sevgi

İliklerime kadar üşüyordum öncemde.

İkazı varsa hayatın

İstimlak edilmiş olsa ne ki konduğum bulutlarım?

Hazzın sönmeyen feri

Nazenin iklimde saklı bir serveti

Bölüştürdüğüm şiirlerimde

Şiirsel bir teyakkuzdur büründüğüm

Büyütecisin yüreğimin büklüm büklüm büküldüğüm.

Kimisi zan sunar

Kimisi nefretini

Hizaya gelmek bilmediği insanoğlu

Aşkla küremeli illa ki önümüzde uzanan yolu

Elimi uzattığımsın

Bazen gerisin geri kaçtığım

İlhamımsın ve sükûtum

Surlarında şehrin hayta bir yıldız kırpıldığım

Hoyrat bir rüzgâr içime ters estiğim

Bazen sondan başa saydığım

Bazen bilinmezi inadımla gerçek görünür kıldığım

Gönlün ukdesi ve hutbesi

Renklerin en güzel bileşkesi

En yüksek rakımsın

Rabbime koştuğum her fırsatta

Allah rızası için çok sevmişken seni

Hem uzağımdasın hem en yakınım

Huzurun diğer adı miadı dolmayan ömrün muradı

Aşkın da hulasası

Varsa yoksa şiirimsin sen acılarım iken dilaltı

Elbet uğruna y/andığımsın

Tek şahittir yüce Tanrı