Biliyorum Gelmeyeceksin

Biliyorum Gelmeyeceksin

Biliyorum gelmeyeceksin

Gel diyen feryadımı duymayacaksın

Gökler feryadımla üstüme yıkılırken

Biliyorum ki gelmeyeceksin

Yakama hasretini gül diye takarken

 Ben o gülü koklarken

Sen hiçbir şeyi koklamayacaksın

Şehrin sokaklarında gülüşüm avcumda gezerken

Sen gittiğin şehirlerde hep ağlayacaksın ve gelmeyeceksin

Nedir seni bunca yıkımına rağmen gelmene izin vermeyen şey

Yıkamaz mısın o inadını gururunu

Her seherde balkona çıkıp

Seheri koklarken o tazeliğiyle

Karanfil kokuları balkonumu sararken

Sen gittiğin o şehirde karanfilsiz kalacaksın

Her şeyi bırakarak giden sen

Yıkıldığını bilerek geri dönmeyeceksin

İnadın mutluğuna izin vermezken geri dönmeyeceksin

Ellerimde sararıp solan sen

Yeniden yeşermek için dönmeyeceksin

Belki bir gün son nefesten sonra kapına geleceksin

Ama geldiğini bilmeyeceksin

Hissedeceksin

Kalkıp ta ben geldim diyemeyeceksin

Benim yüreğimde açarken güller

Sende açmaz güller yüreğinde varken küller

Ben yorgun penceremde gittiğin yollara bakarken

Sürünerek neden gidiyorsun

Göğsünde ıstırabı taşırken neden dönmüyorsun

Dönmek cehennem mi midir ki dönmüyorsun

Mehmet Aluç