Layığıyla Sevmenin Öyküsüdür Yazdığım

Öfkeli bir kalabalık b/ağrıma b/astığım şeceremde nasıl da kaybolmuş insanlık ve yeminim olsun ki: tüten dumanda saklıyım…

Kâh ucu yanık şiirlerde demlendiğim

Kâh şehir vapurunda serili seccadem

Tüten bacasından firar ettim edeceğim

Yalnızlık dert değil

Yâd ellerde yanan ateş misali derlediğim

Kabrimle sırdaş bir minval

Zerre duraksamadığım yaşarken sevdiğim kadar insanları

Meğerse savuranmış rüzgâr

Hani, hani insan ikliminde saklı ihanet

Hani, masum ve mazlum varlığıma sokulan hançer misali

Ötüşen iç sesim ne kibirli ne yanlı ne yalancı

Hakkıyla yaşamaktan ötesi düşmezken payıma

Payidar olmasını dilediğim bilinmezin hikmeti

Aralıksız koştuğum Mevla’ma

Tinimde

Ve titrimde

Ve tenimde değil yangın

Bizatihi sevecen yüreğimden kopan buzulların

Nezdinde

Nezaketimi bozmadan

Şeceremi gömmeden

Selameti üstüme olsun evrenin

Bir mihenk taşı ise şiir

Bir de nirengi noktası kayıtlı içimde

Deşen yaramı

Delen gözlerimi

Mevsim beratını verdi madem bir kere

Soluduğum hava ne ki ne?

Solduğum kadar sönmesi ne mümkün

Ruhumdaki yangının bir öncesi

Meğerse nasıl da mutluymuşum hanemde

Göğün salkım saçak bulutları değil asla değil konduğum

Bir minvalde hemhal olduğum

Kerrat cetveli misali

Büyür de büyür heceler

Büyükten büyük mademki Allah var

O halde devam etmeliyim yoluma

Yarenim melekler

İçime esen soğuk rüzgâr

Yârim Rabbim

Seccademde saklı niyazım düşmediği kadar dilimden

Yürekte kayıp bir minval ki

Kendime göçtüğüm

Hayatta saklı bir han ki:

Arka kapısından firar ettim edeceğim

Beyzade yalnızlığım

Tokat gibi çarpan yüzüme

Beylik değil hem hüznüm

Üstün körü yaşamadığım kadar

Kaderle yüzleştiğim her günüm her anım

Ve işte tokalaştığım keder

Nifak tohumu ekenlere sitemim

İyi ve güzel olmanın desturu

Nazenin kimliğimde saklı ruhu

Dokunulmazlığı bu matemin

Dünde firari bir kimlik ki

Kendimi ansızın bulduğum

Uçurumun dibinde

Duyulur mu sahi yankısı sessizliğin?

Dayanır mı ruhum adaletsiz düzene?

Hakkın kapısına yürüdüğüm ki

Tek kapı kapanmayan yüzüme

O terazi ki kırık

O terazi ki kefesi kayıp

O minval ki kefen bezime sarılı

O şelale ki ruhumun besin değeri

Olmazın oluru bir sonsa bekleyen

Olumsuz suretlerin illa ki yalana meylettiği

Bir sofu

Bir de sofa

Zikrime denk fikrim ve derviş misali

Adımladığım kadar yalnızlığı

Beni bir başıma koymayan Rabbin nezdinde

Açacağım da illa ki:

Öncemde tomurcuk

Anımda gonca

Yarına meyyal bir ekin iken devindiğim dibinde

Eksenim ve ebediyetim iman

Bir rakımdan kopup gelen

Bir nakkaşın titizliği ile meşk eyleyen

Bir rabıta bir rahle

Adeta devasa bir fanus

Muktedir olan İlahi Adalete nasıl ki düştü yolum bir ömür

Layığıyla sevmenin öyküsüdür yazdığım

İnsanlığımı türettiğim

Şiir denen dehlizde

Ansızın hâsıl olan bir mucize

Yoksa ilham perim çoktan terk etmişti beni

Yağan yağdıran rahmete şükürler olsun ki

Hali hazırda saklıyım kıblemde

Varsıl bir ikametgâh değil asla

Yandığım kadar İlahi Aşkın ateşiyle…