Bilemezsiniz

Bilemezsiniz

Bilmezsiniz bende aşkla yanmıştım

Yandığımla kalıp böyle yaşamıştım

Ah o dil söylemezse şişer söyletti

O nazlı yâri uzak ilde kaybetmiştim

Aşk ile Bağdat’ta tahtımı aradım

Bulamadım tahtımı iki derede kaldım

Vakti gelmeden aşk gelmez anladım

O nazlı yâri uzak ilde kaybetmiştim

Aşk kokan sokakları aradım aylarca

O yârin kokusu siner dedim dağlarca

Bütün bağlarım viran olmuş yıllarca

O nazlı yâri uzak ilde kaybetmiştim

Kimi gördüysem deli dediler güldüler

Ne haldeyim aşklayım ben bilemediler

Aşk kapısının içindeyim hiç sezmediler

O nazlı yâri uzak ilde kaybetmiştim

Kul Mehmet’im üzülme Mecnun haline

Aşk ilinde yandım sözler geldi dilime

O nazlı yâri Mevla dolandırtsın belime

O nazlı yâri uzak ilde kaybetmiştim

Aşktır bana bu güzelliği tattıran

Aşktır bana bu sözleri söylettiren/yazdırtan

Mehmet Alıç-Kul Mehmet

Âdem kardeşimin "aşk" şiirini okuduktan sonra yazdım nazire değildir, mısralarından ilham kapılarak yola çıkarak yazılan bir şiirdir.