Tartaklanmış bir düş imişim meğer:

Azadesi gerçeklerin kaykıldığım kadar

Eksenimden

Ah, o minval ki…

Tutamağım kalmamış olsa bile hayata

Aşk diye tutturduğum

Sevgiyle ç/ağladığım

Kırık dökük mabedimde

Yasını tuttuğum rüzgârın

Muadili:

Kâh acıyım kâh hüzün kâh coşku

Münferit hecelerden ördüğüm binlerce duygu

 

Hamt ettiğim kadarım.

Haiz olduğum hiçliğimle yetindiğim.

Bir nemrut ki kimi insan burnu Kaf dağında

Aralıksız af dilediğim Mevla’mdan

Konuşlu olduğum şu iskele

Iskaladığım kadar mutluluğu

Ulaşamadığım bir rütbe

Apoletlerim sökülmüş olsa da yerinden

Afaki bir nizam

Ardıç kuşlarına öykündüğüm

Ansızın şerh düştüğüm ömür

Aşkla kavurduğum yüreğim kadar

Büyük müdür sahiden de ufuk?

 

Ah, recim edilen çocuk yüreğim

Resmettiğim günüm ömrüm:

Daha neye meyledeyim?

Rengimle uçuk

Sözcüklerimle kaçık

Addedildiğim

Bir gizin

Bir sesin

Bir de nazın

Öyküsü

Muradım dillendiği kadar

Şükre doymadığım

Sabrımla kıtalar aştığım

İçimdeki rüzgâr

Payidar

Da olmalıdır ruhumdan taşan efkar

 

Bir minval sığınağım

En devasa Mabet:

Rabbimin Durağı

Duraklattığım kadar da hayatı

Duyumsadığım sonsuzluğun izi ve sesi

Devran dönerken

Devridaim yaparken ahvalim

Bir kör noktada sıkışık kaldığım kadarım

Öncemde.

Gelin görün ki:

Meylettiğim sonramda

Gök gözlü annemin yalnızlığı

Yâdı dünün gidenlerin

Ardından

Eksik etmediğim dualarım ve gözyaşım

 

Bir zemheri ki soluduğum her gece

Bir zehir ki içime çektiğim onca ukde

Bir saltanat olsaydı keşke

Süremediğim sefası hayatın

Cefama tek tanık Huda:

Arz ettiğim günüm

Arzı endam eden mealim

Bir kuru dal değil ucunda salındığım

Köküm ve soy ağacım ve neslim ve atalarım

Emsalsiz bir ritimde ç/ağladığım kadarım

 

Hazzı ömrün

Devasa bir girift ise içimde saklı o kördüğüm

Kulluğuma binaen

Huzuruna çıktığım Rabbim

Yüreğimi, sevdiklerimi emanet ettiğim

Emsalsiz gücünde acımla zikrettiğim

Fikrime de ihanet etmediğim kadarım

Derviş ruhum

Çiçek künyem

Yıldız yüreğim

Yağan yağmur gibi

Yağan nura meyyal

Bir salınımda saklı

Kırık sarkacın varlığı

Aşkın da sefası

Süregelen iman gücüm ve yalnızlığım

 

Kat izinde saklıyım sevginin

Anne yüreğinde

Anaç sessizliğinde

Evrenin

Yaşadığım kadar da yaşatacağım

Sevgimi kutsandığımdan da öte

Odaklandığım öykündüğüm

O münferit hece

Elbet aşk iken otağı kurduğum

Aşk iken keşfettiğim sonsuzluğun

Mukadderatı

Hamt olsun anıma günüme…


( İman Gücüm... başlıklı yazı GÜLÜM-ŞİİRİN TEK H/ECESİ İKEN AŞK... tarafından 28.01.2024 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu