Dert Etme Azizim

Dert etme ölümü, azizim derya eyle sadece dualarını.

Gönlün devrik ikliminde tahtından edilmiş

Bir padişahın hikmetinde payidar olduğum

Kadar da aşkın rahmetine bandığım ruhumu

Sektiğim s/onsuzluğun minvalinde

Varsın sürgün edileyim sessizliğe

Başat duygulardan

Haşat edilmiş rüyalarımdan

Uyandırıldığımın ertesinde

Ötekileşmiş şu yaralı varlığım

Ümmetinde İlahi Aşkın

Ne çıkar kalmışsam bir başıma…

Yarım adası hüznün

Ana kıtası ölümün

Ah, beylik olmayan acılarım

Açamadığım bir kara kutuda saklı minvalim

Göğün tutuşan etekleri

Sözcüklerin b/ağlanmış basireti

Kâh yetim kâh öksüz

Uydusu olduğum şu yıldızların

Diri teninde umudun

Dizginleyemediğim kadar tutuklusu olduğum

Fermanın indinde.

Şems’i arzulayan bir arayış

Külümde saklı yakarış

Ne dünde kalan gülüş

Ne de gözüm açık gördüğüm nice düş

Frapan bir istikamette

Tekerlemelerin teklettiği yüreğin tekelinde

Tahayyül edebildiğimden de öte

Sözcüklerin akışkan reçinesi

Aşkın özlemle olan imtihanı ve reçetesi.

Bir tahakküm altında daha kalıp

Kalıbımı da bastığım şu kaçamadığım

Mahzenden ölüme ve aşka uzanan

Bir dehliz

Kıyametin öncüsü

Şeceremde açan güllerin sözcüsü

İnhisarında aşkın

Yazdığım kadar ne varsa yazamadığımın da ötesinde

Münferit bir acıdır mademki sensizlik

Muhakeme yeteneğimi yitirdiğim

Mahzun gülüşlerimin tedirginliği

Saf tuttuğum racon kestiğim hüzünlü

Uyruğum

Kapkaça uğrayan bir cüzdanda saklı iken

O siyah beyaz resim

İşte recim edildiğim

İşte isyan ettiğim

Sükûtu hayale uğradığımın da ertesi.

Kırık sazın kopuk teli

Onadığım ölümün bağladığı basireti

Acının merkezi iken şiir

Kavrulan yürek ve ömür

Bir salkım üzüm gibi duygularım

Salkım saçak vurgun yediğim günahın

Adı saklı iken bende dünün

Neşesi çoktan terk etmişken

Ana kıtayı.

Anaç yüreğim

Bilgiç düşlerim

Arz ettiğim nice seferi duygu

Var olmanın bir adım ötesi…