Rengi kordan bir gülüþ en çok da yüreðin istikameti.

Þimdimden arýndým mademki ötesizliðe yolculuk:

Ötekileþmiþ þ/aþkýn bir b/akýþ ve gariban bir teselli…

Mevcut durumdan istifade etmek adýna adlandýramadýðým kâh yüksünlük kâh yoksunluk hele ki merhalesi yok mu sevinçlerin ve çaputlar asýlasý yorgun bedenim infilak etmek üzere iken belleðim.

Sinsi bir gülüþ ve programlanmýþ düþünceler hal hatýr sormak ne ki halsiz bacaklarýmda arda kalan derman ve yolculuðun nüktesi hüzün denen martaval mý yoksa karnaval mý demeli mutlak bir zincire eklenen yeni bir halka yeni bir akým.

Göreceli ihanetlerin sahne arkasý ve yapraklarýn arasýnda unutulmuþ bir gülüm mademki ardý arkasý kesilmeyen yüzlerce sayfa kitaplarýn ilk ve tek nüshasý nasýl ki bende kayýtlý ve zimmetli.

Gürültülü bir saðanak oysaki yerler kupkuru.

Yaþaran gök deðil gözlerimmiþ madem ve yolunu g/özlediklerim asla da geri gelmeyecekken.

Sabýkam yok.

Sertifikam çok.

Esen rüzgâra dahi muhalifim oysaki bilmiyorlar ki: içime ters esen rüzgâr zaten benim:

Afili bir mücadele.

Kölesi deðilim artýk duygularýn ya, duyumsadýklarým?

Aþkýn familyasý aþina gözlerime.

Yoksa fanilasý mý demeliydim kat kat üzerime geçirdiðim sýcak bastýðýnda kafama dank eden o ki:

Kuzey kutuplarýnda yaþamaya adayým oysaki bir embesil gibi sýcakla boðuþup hatmediyorum mevsimi elbet en sevdiðim yaz mevsiminde hatta baþýnda doðmuþ olsam bile haziranýn ilk günü aralýksýz afalladýðým ve dört gözle sonbaharý beklediðim.

Bilindik ne kaldý hem?

Dilemmasý varlýðýmýn insanlarýn bilmezden geldiði hele ki yok mu o çarpýk düzen?

Ýhaneti bastýran iken solum.

Saymaya baþladýðým kadar saðýmdan elbet saðdýcýyým harflerin ve rakamlarýn arakladýðým bir hayal filan da deðil hani aralýksýz içime doðan: yeni doðan ünitesinde saklý minicik bebeklerden aldýðým ilhamý süte bandýðým ve asla sahip olmadýðým sütkardeþim ya da yok iken sütannem ve anamdan emdiðim sütün ýlýkça burnumdan geldiði imbat geceleri aralýksýz imdat çaðrýsý yaptýðým her yaklaþtýðýnda çaðrýsý 112’nin ve dualarýmla örülü annemin hastane güncesi.

Ýstifli.

Bazense isyankâr.

Acil kapýsýnda geçen son iki senem ve kekremsi yalnýzlýðým kalbim daraldýkça soluðu hastane bahçesinde aldýðým tütün koleksiyonum oysaki içimi yakan ateþin dur durak diyeceði yok en büyük ateþ en derin acý nemalandýðým hayatýn sürgün ettiði coðrafyalar varsa yoksa beklemelerden ibaret yoktan var edene aralýksýz dua ettiðim en çok da duayeni olduðum hüzün çeþmem suyu sýk sýk kesilse de sýklýkla yüreðimi nemlendiren bir koðuþta geçercesine ömür.

Sürmanþet Yenigün.

Sürrealist bir akým iken þaibeli gölgeler gece karanlýðýnda izimi süren benimse alabildiðine bir gizim var ya da yok aslýnda bilmezken ben sahiden var mýyým yok mu ve iþte yoksunluðun daracýk dehlizi bir elimde oksijen tüpü bir elimde su þiþem ve aralýksýz doktorlarýn beni acil odasýndan kovup tecrit edildiðim hastane güncem.

Yer bulamadýkça hastanede baþka koðuþlara baþka mekânlara nakil edilen annemin peþi sýra ve sýrasýz ölümlerin deðil ani gidiþlerin tininde saklý iken soðuk terler döktüðümden de öte terbiyeli bir vasýfla asýldýðým Araf’ta ve kat izinde hüznün acýlarým iken ekin tarlam ve biçtiðim öncem tahmin edemediðim yarýnlar alabildiðine teslim olmuþken kadere ve sadece Rabbimle baþ baþa rengim solsa bile renk vermediðim kadar renkli hayallerimin duraðýnda beklemeye aldýðým kadar hayatý ve mutluluðu…

Ýnce ayar yapan bir tamirci gibi.

Ýncecikten yaðan yaðmur gibi.

Ýçimdeki izdiham misali.

Hem mektepli hem alaylý rüþtümü ispatlamýþ olmamýn yok iken tarifi ve iþte tayin edildiðim hüzün makamý bense Rabbimin Dergâhýnda seyyah bir yolcu kaderse sývazlarken sýrtýmý kederle eþleþen bir boþluk ve hoþluk olmasýný umduðum kadar hayatýn sere serpe uzandýðým gölgemle baþ baþa Allah rýzasý için yaþýyor olabilmenin de güvencesi ve verdiði huzura binaen umudu elden býrakmadan gövde gösterisi yapan hayallerin dahi takatinin kalmadýðý.

Þimdim.

Dünüm.

Eþleþen güdüm.

Mihrabý yerinde düþlerim ve solmuþ gülüþlerim.

Bir mizansen iken bir tabloda saklý Mona Lisa misali gölgemle kavgalý resti çektiðim kadar hayata kýyamet alameti ne var ne yok heybemde saklý ve kaçýk çorabýn izinde ve utancýnda kaçkýn hayallerimin dünde kalan hatýrýna ihanet etmeden yaþýyor olabilmenin de raconu iken þükrüme eþlik eden sabrýma ruhuma yüzüme yaðan nurla nidalarýmýn ansýzýn kesilip sessizliðe bürünmekten gayrýsý da gelmez iken elimden ve iþte içimde kopan o deliþmen fýrtýna ve fýtratýma layýk bir fýkra misali: kendim söylediðim kendimi dinlediðim dinmemek adýna direncimle dirayetimle saf tuttuðum hayat mektebi oysaki ben çoktan mezun olmuþken okullarýmdan ve görünen o ki: kader böyle istedi:

Kâh alaylý kâh mektepli…

Baþým gözüm üstüne ulu Rabbim…