Gerçi Kazık Çakmayacağım Ben Hem Ömre Hem Şiire

Çetelesi didiklenmiş çiçeklerin:

Hızır’ın yetiştiği mevsim ve sözcüklerin dilberi

Kat izinde saklıyım o devasa resmin

Bir punduna getirip kendimden

Firar ettiğim…

Üstüne yeminim geceye

İbrazım saklı yürek tekkemde

Hazır ola geçtiğim her gün her saniye

Endamlı bir ömür dilemişken Tanrıdan

Esvabı soluk bir ölümle el sıkışıyorum

Daha şimdiden girdiğim

Kabrimde süreceğim de ölümsüzlüğün

Saltanatını

Serap misali bir yeşeren bir solan

Hüznün ikramı

Sanma ki sadece bir şiire sığar yüreğimin fermanı

Azadesiyim dik yokuşun

Miski amber kokan annemin elleri

Ayağımın altındaymış meğer cennet

Annemle beraber eşelediğim toprağın

Ümmeti ve asaleti hayatın

Bir nebze de olsa doğurgan bir ihtimal

Eşleştiğim kalemin iç dünyasından

Sökün ederken kalbim

Ruhumun kalktığı son dans

Un ufak edilmiş yürek kırıkları

Bir haşmetlidir ki yalnızlığım:

Sağım solum;

Önüm arkam

Sıtma tutan bir isyan

Yüreğin rençperi

Bir ihlas bir itiraz bir de ihya edilesi

Dinmez iken içimdeki naz ve niyaz

Şiarım sevgi

Kulvarım ölüm belki de

Tasfiye ettiğim şiirlerim

Tahliye olamadığım o mahzen

Savruk düşlerin

Nezdinde sararan yüzüm

Serpintinin idamesi

Kar yağan perçemimde saklı aşkın alfabesi

Yirmi dokuz harfin dahi yetmediği

Cinnet gecelerini cennete

Cehennemi ise yaşanır bir yere

Dönüştürme ihtimalim

Gerçi kazık kakmayacağım ben hem ömre hem şiire

Yine de kanadığım kadar

Kandığım kat izi sevdanın

Ulak bildiğim kalemin uçuşkan nazı nazarı

Ziyadesiyle evrildiğim

Külliyen yalan iken

Külliyemden firar eden sair imgelerim

Ne benim himayemde

Ne de sonsuzluğun aldatısında

Can bulan bedenim

Kırık mevsimin tabuları

Kırdığım kadar putları

Ve işte punduna getirip

Kavuşabildiğim nihayetinde kendime

Kaynakçam varsın olsun hüzün

Kat izinde sözcüklerin tüy döktüğüm

Bir ebabil bahşeden cennetime

Rabbimin müşfik varlığı

Aşkla arzı endam eden yalnızlığın

Hem yâdı

Hem yağdığı

Bir çiy tanesinde saklı iken hayatım

Sandığımdan da uzağım hayata

Ölümle eşleşen bir bulut

Karanlığın dinmez efkârı…