El Değmemiş Ne Kaldıysa Artık

Düşlerimden bir bir dökülen nidalar biriktirmiştim iç cebimde:

Kuram dışı iken her biri…

Alabildiğine patavatsız

Rüzgârsız bayırların güftesi

Varsa yoksa aşka maruz

Kıyama durmuşken cihan

Cenderesinden çıkamadığımız bir divan

Ve işte huzurunda iken

Yüce Makamın çağrısına nail olduğumuz

Alametifarikası sevdanın

Yanık bestelerinde tutuşan renklere haiz olduğumuz

Sunum

Ve de son.

Sergi.

Bir de serilmeyenler.

Aşk ve de hicaz

Sahi, neydi makamı çalınmayan şarkıların?

Ve gıyabında hasretin

Derin çok derin bir sevda masalı

Gel gör ki:

Sesi kısık

Kimine göre bir martaval

Kimine göre masal

Diyar diyar dolaşan yüreklerin teferruatı

Sarmalındayız işte aşikâr aşkın

Patiska yollarında sevemediğim kadar

Ardı ardına eklenen nice na’şın kumpanyası

Bir nakarat misali

Ya da sadrazam

Belki de dünde kalan lalanın dökümlü eteklerinden dökülen

Taşları

Bir bir kafamıza isabet ettiren

Talaşlı yolların rüzgârında

Gözümüze kaçan kum misali

Ve işte geri saymaya başladı kum saati

Eksi bir

Eksi iki

Eskiyen dostlukların güftesi

Nazarında ve de nezdinde tüm gidenlerin

Ruhunda saklı aslında masumiyetin bekâreti:

El değmemiş ne kaldıysa artık…