Yelkovan

Şu günlerde akrep, yelkovanı şıkıştırıyor, geçmeyen günlerin acısını çıkarmak istercesine haykırıyor durduğu her dakikanın üstünde... (Katlanılamayan onca acı, dinmeyen onca özlem varken bir de yelkovan duruyor dakikaların üstünde saatlerce.)
Kendince sebepleri var belki de....
     

Özlem gideriyor bir ihtimal dakikaların üstünde.
Ya da çektiği acıdan, geçmeyi unutuyor yollardan.
     

İnsan misaline benziyor biraz. Acıyorsak için için önce  yürümeyi unutuyoruz, sonra ezbere bildiğimiz yolları yabancı kılıyoruz kendimize , halbuki dün geçmiş olduğumuz yol bugünün aynısı, ne farkı var bugünün dünden...

 İşte yelkovan da burada benziyor bize.
Bizim yürümeyi unuttuğumuz yerde belki kendisi de unutmuştur geçip gitmeyi. Ya da bizim yolları yabancı kıldığımız gibi o da tanıyamıyordur her gün yürüdüğü yerleri...