Önce bir suskuyu giyindim sonramda
saklı bir izahın köpüren nefsine iken son ihtarım…
Sözcükler çim renginde göğünse takati
kalmamışken ve işte yazılmaya duran ferman münzevi bir bulut müteşekkir iken de
umut en çok da müzmin coşkusu yalnızlığın…
Fedai imgeler teyakkuzda.
Firari hüzün ç/ağlamakta.
Metruk heceler baskın geldiği kadar
acıyan ruhlara…
Çetrefilli bir yolculuk basireti
b/ağlanmış bir kere mutluluğun.
Çapulcu imgeler iş başında ve atılan
her soyut nutuk.
Gönlün badiresi:
Göğün hünkârı…
Yerkürenin devasa katmanları.
Pişekâr bir sitem pişkince gülümseyen
iblis ve zalimin tek fermanı.
Masum ruhlarsa çalakalem yaşarken ve
işte edilesi bir dua mahiyetinde, şairin yüreğinden tüm geçenler aslında küskün
bir nidanın da öteberisi iken çınlayan sessizlik çınlatırken yürekleri ve göğün
göğsüne takılası bir rozet misali dünün ve de ölümün sökülen apoletleri…