Mumdan Gemi

Ucu bucağı olmayan 

denizimin mavisiydin..

Ben ise;

denizinden uzak,

mumdan bir geminin 

kanatlarından süzülen 

nazenin kızılı..

…

..

.

Alabildiğine derin ve engin okyanusta; hoyratça esen fırtınaya inat,

mumdan bir gemiyle

açılmıştım sığ sularına..

Bağrıma bastığım urganmış bilemedim..

…

..

.

“Eriyorum..

mum misali”..

…

..

.

Sol yanımda inceden bir sızı nüksediyor diken diken saplanıyor nefesimi kesercesine..

Çıkarmaya çalıştıkça kan kaybediyor senli yara sancılarım..

Açtığın yaralar kapanmıyor.

Düşünceler denizinde kulaç attıkça,

sürgüne uğruyor sevdaya esir kalpler..

Kırılıyor kalp kemiklerim tuz buz olurcasına..

“Yarama merhem olsan dahi

 sürmem seni tenime..

Bir Elif Miktarı su olsan,

içmem bir yudum senden”..

…

..

.

Ay’ın şavkı bile uğramaz oldu gece yarılarıma..

Zifiri gecenin deminde bir parça

hüzün buğusu bırakıyorum gönül limanına..

Zemheri vurgunu  aşkın ölümü düştükçe avuçlarıma,

Unutulmaya yüz tutmuş ve kurutulmuş sevda tomurcuklarını ipek mendile sarıp,denizin sığ sularına bırakıyorum..

Buğulanmış gözlerim bakakalıyor ardından…

…

..

.

Mumdan gemiyle açıldığım sığ sularından dönüyorum yürek mahzenime..

…

..

.

Şimdi sessizliğin sesine uzanıp,

Uyanmamak üzere 

uyumak istiyorum..

…

..

.

Şşşşş….

Sessizlik….

…

..

.

Elif USTA

@1elif.miktari.siir___