Hüznün Maverası

Lacivert bir gecenin malihülya rüzgârı

Kesince nefesimi düğümlendi gizlerin

Ney’in melâl feryadı körükleyince hârı

Bağdaş kurup oturdu yüreğime izlerin

Göğsümün kafesine ürperti ile bakan 

Şehrayin bakışındı gönül mülkünü yıkan 

Nâr-ı aşkla bağrımı körükleyip de yakan 

Hüznün mâverâsında alevlendi közlerin 

Damla damla gözyaşım aktı yağmur misali 

Toprağın kokusunda kaldı meyl-i visali

Hal-i pür melâlimiz gönle esti eseli 

Sanki gönül bağımda kurudu filizlerin

Ey aşkın gömleğine iliklediğim nihan

Gamzenin çukurunda yer edindiğim cihan 

Dilinden düşürmeyip adım olsa da bihan 

Aşk-ı kıyamet olup canım aldı sözlerin

Sözcüklerin şahıyla nar şerbeti tadında

Öykülendi şiirler o kalender adında

Bir Elif miktarınca gölgelenmiş yâdında

Özümle bütünleşip sırlandı da özlerin

Süveydâ makamından miras kaldı gözlerin 

Elif USTA

https://youtu.be/AUppiQs4crw?si=pt6tZPQUvX7otjEH