Nar-ı Aşk Rüzgarı

İçerimde kabına sığmayan nâr-ı aşk var

Ne zaman kaynamaya kalksa benliği yakar

Görünenin ardında berzah olur sekr-i sır 

O vakit ki gelir de dünyeviden akl çıkar 

Mabedimin sahrası aşk-ı hakikat oldu

Tevekkül eyledikçe mânâsına sır doldu

Bilirim ki bu umman bâtında gizli yoldu

Demlendikçe bu aşkım İlâh yoluna akar

Ey benim mahzar gönlüm!İşte nâr işte ikrâr!

Ömür serâp misali olmaz rehberin tekrar 

Gül bahçeni süsleyip bezeyen o eşsiz ar

Hirâ’nın köşesinden aşkla hep sana bakar

Fikrim ve dahi zikrim aşkta karar kılarken 

Hiçlik mertebesinde billûr bir su olurken

Benliğimden sıyrılıp içime nûr dolarken

Dehlizimdeki sırlar göklere kement takar

Taşar iken her zerrem aşkın Elif hâliyle 

Nefs-i Raziye oldum teslimiyet seliyle

Arş-ı âlâya bakıp vuslatın hayaliyle 

Hakikât kapısında dilim El Vedûd çeker

Elif ERDEM