Bir Şiirden Çok Öte

Zamanın ertesinde zembille indiğimdin:

Seferi iklimin kâh kasidesi kâh kat izi

Aşkın da yok iken ederi

Nesri idin yüreğin kilitli

Ve d/okunaklı el yazımdan sökün eden nice firari düşü

Tecil ve de tescil eden

Sancılı bir oluşum bir mevta bir haz bir kayıp

Belki de ayıp addedilebilecek aşırı sevgimden

Doz aşımı özlemin gideremediği

Gönlün sebilinden su içen

Kalemin sesi ve gücü

Duyguların sönmez iken feri

Aşkın azadesi sözcüklerin kat izi

Mıhlanmıştım…

Kelimelerim de…

Anlatamadıklarımı yüklediğim imgelere

Birer birer

Erişkin bir z/afiyet ya da değil

Ergen sevgilerin mutlak hâkimiyeti

Hatta ve hatta çocuksu alabildiğine masum

Hemhal olduğum yalnızlığın kıtalarından

Aşırdığım bazen bir buz dağı bazen okyanus

Kuruyan dere yataklarını tahliye eden kalemin gönül pınarı

Nice akis

Nice eksiz

Aşkın hışmı

Çaresizliğin ayak izi

Ruhumda gülle

Sırtımda heybe

Aşkın harabesi

Evrelerden seken bir kuşun kurşun ağırlığında sevgisi

Her kanat açışı

Bazen ölüm

Her göç mevsimin telaşı

Yüreğinde sükûnete davetiye hazırlayan Rabbin kudreti

Kalp gözüm

Delik ceplerim

Dökülen pul pul

Arkasından topladığım nal misali

Hiçliğin hicreti

Aşkın devre dışı kaldığı

Mantığın hır gür içerisinde duygulara bodoslama daldığı

Bazen bir menkıbe ya da öykü

Şiir ve şuur altı

Gizemin nefesinde solan gülün kırık dalı

Ve nakşeden yeni güne

Boca ettiğim kadar umudu ve aşkı

Bir şiirden çok öte

İç sesin sönmez ışığı

Sonlanmayan fermanı

İrdeleyebildiği kadar ölüm, yaşanan hayatı

Daha neyi yaşadım ki ya da ne gördüm?

Kalp gözüme sürme çekmeden

Alabildiğine doğal ve de duygularla hemhal

Büyüttüğüm kadar da sizi gözümde

Özümden sökün eden her söz varsa yoksa aşkın izinde…