Hatýralarýmýz Eskiyecek

   Zaman geçtikçe hatýralarýn aðýrlýðý azalýyor belki, ama onlarýn býraktýðý izler hep kalacak yüreðimde biliyorum. Her aný, her hatýra bir parça da olsa bizi biz yapan hayatýmýzýn, yaþanmýþlýðýmýzýn bir parçasý deðil mi? Senin sesini hatýrlamak artýk acý deðil, tatlý bir aný gibi yüreðimde yankýlanýyor. Adýný her tekrarladýðýmda, biraz daha yakýn hissediyorum sana ve bu yakýnlýk bana güç veriyor. Gece karanlýðýnda yýldýzlarý izlerken düþündüðüm anlar geliyor aklýma. Her bir yýldýz, seninle yaþadýðýmýz anýlarýn birer yansýmasý gibi. Gökyüzüne bakarken, adýný her tekrarlayýþýmda biraz daha huzur buluyorum. Yavaþ yavaþ anlýyorum ki, seninle geçen zamanlarým asla kaybolmayacak; aksine, onlarý hatýrladýkça daha da anlam kazanacak.

   Hayatýn yollarýnda ilerlerken, her adýmda seninle yaþadýðým anlarý hatýrlýyorum. Belki ayaklarým eskisi kadar takýlmýyor, ama her duraksayýþýmda aklýmda yine sen varsýn. Hani o günlerdeki gibi derin bir iç çekiþle deðil artýk, daha çok tatlý bir gülümsemeyle hatýrlýyorum seni. Ýçimde bir yerlerde/yerleþkede seninle yaþadýklarýmýzýn izi silinmeyecek kadar derin.

   Bazen düþünüyorum da, seninle geçen zamanlarýmý bir kutuya koyup saklamak mümkün olsaydý, o kutuyu her açýþýmda yüzümde bir tebessüm belirirdi. Gözlerim kapanýp, o anýlara geri dönerdim. Senin sesin, kahkahalarýn ve en ufak detaylar bile hala aklýmda canlý birer aný gibi durdu. Zamanýn bu hatýralarý yýpratacaðýný düþündüðümde yanýldýðýmý anlýyorum.

   Ýþte bu yüzden, adýný her tekrarladýðýmda eskimesin diye endiþelenmiyorum artýk. Biliyorum ki, seninle yaþadýklarým, hayatýmýn en güzel bölümlerinden biriydi ve hep öyle kalacak. Her ne kadar yanýnda olmasam da, seninle olan baðým hiç kopmayacak ve içimdeki yerin hep ayný kalacak ama hatýralarýmýz, eskiyecek iþte o beni üzüyor, vesselam.

Mehmet Aluç