Sensiz

Ben sensiz…
Meçhule giden bir gemide tayfayım
Boynumda bir yafta, içimde bir eziklik
Belki de sağ çıkmayacağım sabaha
 
Eğer beni göremezsen bu akşam balkonda
Bil ki çıkmazın koynunda uyuyorum
Eğer sen yoksan düşüncelerimde
Şarkın çöllerine doğru uzanıyorum
 
Ne mehtaplı geceler bilirim, ne süslü bahçeler
Çiçeğim yalnız karanlığı sever
Boşuna mantık arama sözlerimde
Bazen görünmez oluyor gerçekler
 
Ayaklarım zincirde hayallerim mahpusta
Öylece kalıyorum sensiz…
Yanan bir adamı canlandırıyorum resimde
Hüküm giyiyorum yaşamaya sevgisiz
 
              Mehmet Nurettin Üstün