Nefessiz Yürek

Kırılgan bir ömre esir olunca

Verilen her söze kanarmış yürek 

Kirpiğin ucuna yaşlar dolunca

Yazın ortasında donarmış yürek 

Yaralı gönlümün can kafesinde 

Heybeye yüklenen hiç kefesinde

Buğusu sürülmüş güz nefesinde

Bir başına kalıp anarmış yürek 

Hüzün sarmalıyla yükselen duman

Esiyor göklerde yollarım yaman 

Hayaller kuyuya düştüğü zaman 

Yine de umut var sanarmış yürek 

Sessizlik mevsimi gelince kalbe

Kanlı mürekkebi salınca kalbe 

Pas tutmuş hançeri alınca kalbe 

Can kesikleriyle kanarmış yürek 

Huzura ermeden hak visalince

Bir Elif miktarı tefsirden önce

Eriyip şu ömür mum misalince  

Közlerin içinde sönermiş yürek 

Nefessiz bedene dönermiş yürek 

Elif USTA

@1elif.miktari.siir___