Ölgün güne ve geçkin hüznüme taziyelerimi sunuyorum:

Yaþamýn bir aldatý olduðunu öðrendim artýk; atýk imgelerden çýktýðým yolda ansýzýn duraklayýp atýl yüreðini iblise kiralayanlara sesleniyorum.

Mazur gördüðüm olamaz yalanla beslenen riyalar ve aþkýn külçesine bedel biçenlerden deðil ölümüne sevenlerden yana niyazým.

Sarkýk eli tembel göðün:

Ne olmuþ ki üç beþ gün yaðmur bulutlarý fazla mesai yaptýysa ve iþte þikayet mercii hayallerin finali yeniden açan güneþ ve söylemler þairin sönmeyen feri.

Elimden kayan birkaç cümle az evvel sýrtlandýðým günce:

Bilindik tek duygum yok artýk varsayýmlarla beslenen yüreðime geçerken nazým.

Sevginin ikamesi ve sözcüklerin seferberliði:

Bulut toplayan bir kuþum ben ve iþim gücüm sevmek.

Ýtiraz hakký tanýmadýðým bir kâinat belki de sevilmek en büyük kehanet.

Ýçimde yuva yapmýþ üç beþ dürtü…

Kalemin nazýnýn bana geçtiði…

Sessizlikle sýnanan bir yönerge içimdeki teyakkuz.

Beklemeye aldýðým mutluluk ve uçuþan naylon faturalar aslýna rücu eden sözcüklerin efkarý dumaný tüten baþýnda ve iþte o devasa pencere yoksa ince bir çizgi mi çekti Tanrý hayatla ölüme?

Devþirdiðim bir gün maðdur renklerin fýsýltýsý.

Eþ güdümlü bir mermi yalnýzlýðýn hasýlasý.

Yan gelip yatan mermerden mezar baþlýklarý ve kapýþan insanlar sýrasýný savan gidiyor sýrasý gelmeyen acele ediyor ve rencide edilmiþ yüreðim acý içinde kývranýrken:

Sahi, hak ediyor muyum tüm olan biteni?

Mendilim kýrýþýk.

Yüzüm buruþuk.

Erbabýyým hüznün.

Evhamlý bir ölümlü peþi sýra sürüklendiðim mevsimin rutininde gövde gösterisi yapýyor uçuþan öbek öbek sözcükler.

Yaralý imgelere diyeceðim yok ne de olsa her biri iþinin erbabý ve iþte kayýp giden bir yýldýz bir gün daha.

Ertelediðim tüm dosyalar kitaplýkta arasýna sýkýþtýrdýðým yüreðim ve þiirlerim.

Bir düþ’ ün tam da ortasýndayým: fani benliðime sitayiþte bulunuyorum gecenin köründe göç mevsimini düþünüp uykuya yürüdüðüm geç saatlerin akan rimeline banýyorum hayal dünyamý ve biten güne hoþça kal geceye Eyvallah, demenin huzursuz hüznüyle meylediyorum karanlýða.

Mevsimsel bir hüzünden öte benimki:

Ben olmanýn ýrmaklarýnda kuruyan dilim kumpasa karþý çýkan varlýðým ve dinim.

Sözcükler yolsuz.

Ýmgeler hancý.

Bense yolcu kalemimle devasa bir es veriyorum edebiyata ve bir tekerleme mahiyetinde nerede ise her gece ayný rüyalarý görüyorum.

Körpe acýlar var büyüttüðüm.

Köhne bir ýssýzlýk var giyindiðim.

Kordan heceler var muhatap olduðum.

Zamaný kovalýyorum içimdeki denize aldýrýþ etmeden haiz olduðum o tek damla ile kainatý avuçluyorum.

Kaknem gölgeler diyarý geceye hüznü peþkeþ çeken.

Sicim misali içime yaðdýrdýðým.

Salkým saçak duygularým adeta salkým söðüt yalnýzlýðým.

Müdavimi olduðum sýrasýz gidiþler.

Müptelasý olduðum vazgeçiþler.

Lidyalýlara olan kýzgýnlýðým ve biriktiremediðim ak akçem ak alnýma rüzgarýn kondurduðu bir buse ve iþte tavaf ediyorum sessizlik akýp giderken annemin zor da olsa aldýðý her nefese hem tanýklýk hem þükrediyorum.

Görmezden geldiðim insanlar peyda olan karaçalý misali içime serptikleri alýnganlýk.

‘’Zamaný derin bir acýyla hissediyorum. Bir þeyleri býrakýp gitmek beni inanýlmaz sarsýyor.

Bir vakitler kaybolduðum, bir daha asla olmayacaðým her þey!’’(Pessoa)

Çürük bir düþ’ ün çekilme vaktidir artýk zaman.

Z/amansýz kaygýlarýmýnsa çektiði perdede görünmemek adýna kýtladýðým þekerden arda kalan bir tat belki de ve iþte uyuþturulmuþ hücrelerimle talibim ben ölüme.

Hasat zamanýna denk düþen bir haset mi yoksa saklý insanlarýn belleðinde bense sevgiyle eþelerken topraðý bir o kadar kalemle kendi mezarýmý kazdýðýma vakýfým artýk.

Ruhumdaki dalgalanmalar yetmezmiþ gibi üþüten rüzgâr diskalifiye edilmiþ hayatýmýn her miliminde saklý iken piþmanlýklarým.

Kayda geçen bir baþarým var mý sahiden de?

Ola ki var cümle âlem duysun ki: maddi karþýlýðý olmayan çabalarýmdýr ve gayretlerim meslek hayatýmda nadir kazandýðým paranýn takriben deðil ömre bir yýla bir güne bile yetmediði.

Zamanýn çürüyen dokusu.

Zamanýn yüreði daraltan o nahoþ kokusu.

Seferi tanýðý iken hayatýn misilleme yapan duygularým ve iþte feri sönen hayallerimden kalan üç beþ hatýra…