Yazdıklarımdan İbaret Sanmayın Sakın Hayatımı

Düşlerin tarhında, sen sevdalı mehtaplı gece

Ah, aşkın ambarında b/andığım aşka

Uyruğum ne yalnızlık ne tek hece

Uzandığımsa t/uzak gönle

Hecelerin şerrinden sığındığım

Hacminde evrenin

Oysaki nasıl da minik bir boşluktur

Kapladığı gövdemin

Soluksuz kaldığımın da yoktur inkârı

Solduğum bilumum bahçe

Saldığım hayalleri

Metruk hanelerde saklı bir rivayet

Belimde aşkın ve göğün kuşağı

Mevsimdir silik varlığıma eşlik eden

Meali sözcüklerin

Tırmandığım o yüksek dağ

Aslında yamacına takılı bağlandığım

Bir yar ki yarenlik eden kalemin

G/izinde yap-boz adeta sözcüklerin

Kaydığı kubbe

Melun gece manidar yıldızlar

Yaldızlı yolundayım efkârın

Aşk diye başımı vurduğum

Gel gör ki kapı duvar her yer

İçimi sunduğum yâre

Nazarında silik bir gölgeyim

Aşkı katık ettiğim ömrün

Efkârıyım özlemi ile sandıklarım kilitli

Sandukam eski

Pejmürde yüreğin demir parmaklıkları

Tırmandığım adeta en ulu tepe

Ulağı mı yalnızlığın?

Yoksa buyruğu mu bu sefil aşkın

Külünde doğumumu müjdeleyen

Şiirimi muştulayan

Varla yok arası mutluluk

Kopup da geldiğim dünün fermanı

Yazdıklarımdan ibaret sanmayın sakın hayatımı

Gözümü sakındığım bir iklim ki

Yarıladığım ömür

Köpürüp taşan şu ırmak

Ilıman bir iklimin özlemi ile

Deştiğim yer gök

Kaybolduğuma tek şahit

Varlıkla eşleşen bir nakarat

Adadığım yâre

Andığım kadar sevdayı

Ar bildiğim neyse uğruna bu aşkın

Bıraktığım dünde