Ýsyan yüklü dudaklarýný kemirmeye baþladý ansýzýn peyda olan o sancýnýn dibe vurmasýyla, iniltiler eþlik etti içinin suskun feryadýna.

Elindeki torbayý bir köþeye savurdu ve cenin pozisyonu aldý istemsizliðin hakir serzeniþinde, içinde dalga dalga kabaran öfkeyi de boca etmek adýna ve eli telefona gitti.

Sabit ev telefonundan hariç-diz üstü bilgisayarý dýþýnda tek teknolojik sürüm kullanmýyordu ne de olsa-ýslýk çalarcasýna, sözüm ona algý gücüyle eriþecekti kocasýnýn nerede olduðunu bilmediði o fevri ve kaba davranýþlarýný da görmezden geldiði.

Karný aðrýmaya baþlamýþtý öyle ya; ellisini devirmiþ bir kadýnýn rahmine kaç düþük sýðardý ki?

Öfke zincirine eklenen hüznü, bayat ekmek tadýyla eþ tutuyordu son zamanlarda ne de olsa dini bütün bir kadýndý üstelik eþrafýn kinayelerini görmezden gelip, baþýný bir açýp bir kapadýðý.

Evveliyatý geldi aklýna: Ýlk gençlik yýllarý ve yeni yetme bir genç kýz iken kurduðu o deli dolu hayaller. Neler gizliydi dününde aslýnda gününde de katýksýz hayalperest gel-gitlerine maruz kalýyordu kâh oðlu kâh kocasý.

‘’Zan…’’dedi. Tutuklu ruhunu sýðýntý bir kelama sýðdýrmak istemese de.

‘’Zamansýz…’’diye fýsýldadý geniþ evinin salonuna.

‘’Ben…’’der demez salonun ortasýna yýðýldý.

***

Tüm bunlar olup biterken, kýr saçlý adam kýrýklarýný aldýrýyordu geçmiþinin.

Kýraðý çalan bayat nidalar savuran genç hastalarýnýn ardýndan nükseden o beþeri ihtiraslarýný muayenehanesine salýp, güdümlü havan topu misali, düþüyordu yolu evine aslýnda mecburdu belki de çömez bir asistan olduðu günlerini özlüyordu sözüm ona ne de olsa gençti karýsý o zamanlar ve hayli güzel. Üstelik istikrarlý bir seçim yaptýðýna inanýp, gönül evine buyur etmiþti, gözünü yine ilk kez eþinde açtýðýna yürekten inandýðý karýsýný.

Lanetli bir geçmiþi olsaydý kadýnýn, er geç yüzüne vururdu aslýnda yüzüne vurmasýný gerektirecek sayýsýz çentik doluydu geride kalan çeyrek asýrlýk evlilikleri.

Kadýnýn adýný koyan madem Tanrý görünümlü ölü yazar kadýndý ne olurdu bir kez deðiþiverse kaderi belki de harf farkýyla kederin yüküyle savruluyordu o kýrýk ve çökkün serzeniþ.

Zaman aman verdikçe ve Tanrý, yürü ya kulum, dedikçe üstelik.

Çok insan karþý çýkmýþtý bu genç çiftin evliliðine aslýnda Anadolu kadýný anasý idi ilk ve tek onaylayan kiþi ya o kalburüstü Ýstanbullu anne-babasý, uðruna kocasýnýn kadýnýn yine düþünmeden sýrt çevirdiði?

Bir notaydý madem evliliklerini ansýzýn yürürlüðe koyduklarý ve mademki bir rotaydý, hayata bir-sýfýr yenik baþladýklarý!

Zamanýn sarkacýnda, Ýstanbul’un da göbeðinde ama amansýzlýðýn haddi hesabý da yoktu hani hele ki; karýsý öykündükçe mutlu evlilikler yapan iki ablasýna.

Ailenin tek kýzý olsa ne çýkacaktý ki ne de olsa Freud’a bile pabucunu ters giydirecek bir kadýndý kayýnvalidesi.

‘’Yapma, etme oðul…’’bile dememiþken annesi ya kayýnvalidesine ne demeliydi?

Ýlk olarak vasiyetinden çýkardý bu talihsiz evliliðe mademki baþ koymuþtu kýzý.

Sonra da rest çektiler ailecek hele ki; o iki, kendini beðenmiþ ablasý yok muydu Kumru’nun?

Ailecek taþralý olsalar ne çýkardý ki sonuçta birbirlerini sevmiþler ve yola birlikte çýkmýþlardý.

Her nedense son iki gündür, geçmiþin lanetiyle uðraþýyordu adam üstelik eve dönüþ yolunda üstüne üstük varýþ mesafesi üç beþ kilometre ile sýnýrlýyken.

Yine de yapacaðýný yapýyor saatler sonra varýyordu evine.

‘’Selam karýcýðým.’’

‘’Kusura bakma, kurs saatim yaklaþtý Kemal.’’

‘’Ne yani, senin kursun zaten bitmemiþ miydi?’’

‘’A, evet, bitti ama bu, bir üst seviye.’’

‘’Bu saatten sonra ikinci dil öðrenip ne yapacaksýn ki hem bildiklerin yeter sana yoksa birilerine mi özendin yine?’’

‘’Ne yani? Bu, benim özgür seçimim. Buna da mý karýþacaksýn? Hem yemek hazýr. Dolapta her þey. Kadýn bu gün tüm gömleklerini ütüledi. Oðlaný soruyorsan, o da okulun bisiklet turnuvasý için þehir dýþýnda. Ne eksiðin var da bana hesap soruyorsun hem sen?’’

Ýþte yine kuramsýz laf dalaþýna baþlamýþlardý. Geçen her yeni gün mademki bir önceki günü aratýyordu…

Telaþla ellerini cebine soktu ve arabanýn anahtarýný verdi kocasýna.

‘’Al þunu.’’

‘’Neden?’’

‘’Direksiyonu doðru dürüst kavrayamýyorum. Ya sat baþkasýný alalým ya da…’’

‘’Ýstersen özel þoförün olayým ne de olsa dünden tecrübeliyim. Az direksiyon sallamadým hani, sobada odun yaktýðýmýz günlerin hatýrýna hem…’’

Aniden kesti sözünü ne de olsa piþman olacaðý bir þeyler söylemek yakýþýk almazdý.

‘’Ne halin varsa gör. Bu saatten sonra senin öðrencilik masallarýný dinleyemem hem namaz saatin de geçti. Sen hiç mi korkmuyorsun Allah’tan? Sen ki bir ömür namazýnda þimdi gelmiþ, haftanýn her gününe özel saç renginle…’’

Sustu.

Susmalýydý.

Seneler evvel nasýl da keyfine varýrlardý birlikte yaptýklarý ne ise hele ki; ezan okunduðunda yan yana namaz kýldýklarý o günler…

Paris’ten kutu kutu aldýðý parfümün kokusu neredeyse baþýný döndürecekti ki kocasýnýn, içini çekti en azýndan günaha girmemek adýna içinden la havle çekti adam.

‘’Bakýyorum ki; beyimiz artýk fetva veriyor. Hani nerede o çaðdaþ doktorumuz? Hani, paranýn kokusunu metrelerce evvelden alan ve ufacýk haným kýzlarýmýza estetik yapan o ünlü sosyete doktorumuz?’’

Her þeye razýydý adam ama kariyerine çamur atan bu iðneli sözleri duydukça…

‘’Yeter artýk yeter. Ben bu iþin tahsilini gördüm üstelik yasa dýþý bir þey de yapmýyorum. Ne yani, mesleðimde tutundaysam ve insanlar bana geliyorsa benim suçum ne? Üstelik o beðenmediðin mesleðim sayesinde her ay kart limitini kat ve kat yükseltiyorum üstelik avukatýma ve bankama verdiðim basit bir talimatla.’’

Zaman aþýmýna uðramýþ cümlelerdi bunlar ama getirisi hep can sýkan ve bayat ayrýntýlardý yine Kumru’nun gözünde.

Hele ki; þu son iki gün.

Aslýnda kararsýz olduðu kadar zamansýzdý da benliðiyle yüreðinin çeliþtiði belki de vicdanýnýn artýk eskisi kadar sýzlamadýðý.

Günler mademki torbaya giriyordu kadýn ve adam ayrý rollerini aykýrý insanlarla oynuyorlardý ne önemi vardý ki basit ayrýntýlarýn da haddi hesabý yok iken?

Çalýntý roller de cabasýydý. Bazen senaryoya dâhil olan bir hizmetçi bazen adamýn cazibesine yenik üþen o asistan kýzlar bazense…

Her þeyin farkýndaydý her ikisi de ama sakladýklarý kadar sakýnýyorlardý da yeni bir hayata baþlamak adýna cesaret edemedikleri her ne ise. Ne yani, bu saatten sonra ayrý yollara mý sapacaklardý ya da öfkelerine yenik düþüp ayrýlmýþ eþlerin mizansenine dahil olup kukumav kuþu gibi tek kiþilik hayatlar mý süreceklerdi?

Ayrýntýlardan boðulan ailenin tek çocuðu Bülent ise hiç mi hiç oralý deðildi bu gündelik hýr gürle-ya da dýþarý yansýttýðý tablodan çok farklý o ruh halini gözlerden uzak yaþýyordu.

Keyfi gýcýr arkadaþlarýna da özenmiyor deðildi hani yine de savruk hayatlarý olan ebeveynlerine söz geçirmenin imkânsýzlýðýný bilip o da alýyordu mutsuzluktan aðzýnýn payýný. Belki bir kelamý yetecekti aralarýný düzeltmeye iyi de ne onu dinleyen vardý ne de adam yerine koyan.

***

Yaþ dönümünde hele ki bir kadýn için, en sýkýcý detay iken yeniden çocuk sahibi olamama olasýlýðý.

Kumru sanýyordu ki; yeniden dünyaya bir çocuk getirmek her þeyin tek çözümüydü. Saplantý derecesinde kanýksamýþtý bu düþünceyi. Gitmediði ne doktor kalmýþtý ne de hastane. Gördüðü tedavilerin haddi hesabý yoktu üstelik bu da yetmezmiþ gibi, gördüðü tedavilerle muazzam kilo almýþtý.

En yakýn arkadaþlarý bile onu tanýmazdan geliyorlardý bazen geliþen paranoyalarýna ek olarak saldýrgan kimliðini de özümsemiþti neredeyse.

Ýki gündür birbirlerini deðil görmek ayný havayý telaffuz etmemek adýna yine farklý saatlerde dolanýyorlardý evin farklý katlarýnda. Belki de eski o tek odalý evlerindeki huzuru kolaçan ediyorlardý birbirlerini görmezden gelip.

***

Kumru yaklaþýk yarým saat baygýn vaziyette kalýp aniden açmýþtý gözlerini.

Üstünü baþýný kolaçan etti ve ilk evvel aklýna gelen þeyi yapmaya karar verdi ne de olsa zamandan da mekândan da lav edilmiþti yoksa þeytan mýydý kollayan her nefesini ve her yürek atýþýný?

Þeytani duygular azýcýk uzaðýnda dursaydý ya?

Bazý bazý gölgelere rast gelmiþti gözleri kapalýyken ve oðlunun çýðlýklarýný duymuþtu sözüm ona kâbus bellediði ama gerçekle örtüþüp örtüþmediðini de bilemediði.

Sahi, kâbus mu görmüþtü ne de olsa aldýðý antidepresanlarýn haddi hesabý yoktu zaten bu yüzden o son düþüðü yapmamýþ mýydý?

‘’Anne, bana yardým et.’’diyen bir sesti çalýnan kulaðýna.

Yine karnýný okþadý sonra saçlarýný elledi. Sahi, kaç gün olmuþtu saç rengini deðiþtirmeyeli?

Ya kocasý onu sonsuza kadar terk ederse?

‘’Kendine gel’’diye haykýrýp iki tokat savurdu yüzüne.

Hayli sarsýlmýþtý aslýnda farkýna varmadýðý çok þey vardý da bir þekilde içinin kararmasýna da engel olamýyordu.

‘’Oðlumu özledim. Sesini duymak istiyorum.’’

Ýyi de oðlunun cep numarasýný bile bilmezken…

‘’Ya, bana ihtiyacý varsa?’’ diye mýrýldandý sonra da vazgeçti bu düþüncesinden.

‘’Kazýk kadar adam oldu artýk. Gerekirse babasýný arar. Hem benim mini mini bebeklerim olacak. Onlara süt vereceðim hem daha yaþým kaç ki? Belli mi olur sonra ve sonra yeniden hamile kalýrým.’’

Gözlerinden iki damla yaþ gelmesine bile izin vermeyecekti.

‘’Hayýr, hayýr, aðlamak yok. Hem doktorum ne dedi? Üzülmek yasak. Ya, sonra doðmamýþ çocuklarým hastalanýrsa?’’

Ýstemsiz bir çýðlýk çýktý boðazýndan ve derken…

Ürkmüþtü zira sessizliði bölen telefonun sesi ile bölünmüþtü geçici edindiði sözüm ona huzur.

Tele sekreter az sonra devreye girerdi gerçi onu kurmasýný da bilmiyordu lakin kocasý idi madem o lanet doðmamýþ bebeklerin babasý, ne vardý yani, bir iþe yarasýn.

Ansýzýn irkildi Kumru duyduðu ses ile.

‘’Anne, cevap ver. Lanet olasý, cevap ver.’’

Ýyi de oðlu þehir dýþýndaydý okul takýmý ile birlikte þimdi ne gereði vardý arayýp da rahatsýz etmesinin?

‘’Bülent, söyle oðlum. Ýyi misin?’’ demesine gerek kalmadan…

‘’Babama ve sana ve doðmamýþ kardeþlerime sunuyorum canýmý. Al ve tepe tepe kullan doðmamýþ çocuklarýný. Dilerim ki, sana ettiðim lanetle asla gün yüzü görmezsin…’’demesinin ardýndan duyduðu ses her þeyi açýklamasýna yetti bu ansýz telefon görüþmesinin. Tek bir ses ve tok da üstelik hele ki ardýndan gelen Bülent’in son iniltisi gerçi bunca zaman içerisinde onca iniltisine tanýk olmamýþtý ama.

Ve hattan düþtü Bülent’in sesi.

Aramak zorundaydý oðlunu en azýndan bunun bir þaka olup olmadýðýný anlayacak ve akabinde özrünü sunacaktý Bülent. Öyle ya, ne hakký vardý annesinin hayallerini çalmaya?

‘’Numarasý, numarasýný bilmiyorum.’’der demez telefonda numaranýn çýkýp çýkmadýðýna baktý. Hemen geri dönerse belki ulaþýrdý oðluna ya da:

‘’Ne gerek var, þimdi rahatýmý kaçýrmaya?’’deyip banyoya yöneldi.

Derin bir sýzý hissetti içinden dýþarý sýzan buruk bir sýzý ve gelen kaný gördü.

‘’Allah kahretsin, sýrasý mýydý þimdi?’’

Ýþte yine kaybetmiþti bebeðini üstelik anlam veremediði o lanete de söylenirken ve aðlamaya baþladý hýçkýra hýçkýra. Öyle ya, bebeðini kaybetmiþti, hem de koca bebeði Bülent’i üstelik ne uðruna?

Pekiþen iç sesiyle, salâvat getirdi ve býraktý kendini banyo penceresinden o dipsiz boþluða belki de boþluk demekten imtina ettiði ahretin girizgâhýnda çoktandýr beklerken onu dünkü hayalleri ve için için kavuþmayý dilediði hangi çocuðu ise sahip çýkmaktan aciz kaldýðý.