Rica Üzerine Sevmedim Ben Seni

Rengim miydi uladığım ve yalnızlığımın ferinde aşkla suladığım sevginin ümmeti…

Bazen bir ayraç mahiyetinde

Belki de sevdalı bir imleç

Göğün duvağında saklı kuş meclisi

Kanat açmakla iştigal göğün neferi iken her biri

Kanayan bir hecenin peşinde

Peşrevi özlemin

Pervazı evrenin

Kâh ulak kâh dolambaçlı bir yola tutulan ışık misali

Seferi yüreğinde doğanın

Ve işte kabul görmekle ilintili

Nasıl ki dâhil oldum şiir meclisine

Bir öğreti iken her bir şiir

Bazen sessizce yazdığım

Fısıltının erbabı ömür

Bazense feveran ettiğim

Fiilen çekili tetiği yüreğimin

Ve işte yazılası her şiir

Adeta çelikten bir yelek

İmgeler nasıl ki kolluk kuvveti hicranın

Beş duyu organım dahi yetmezken

Ve işte uladığım

Ve işte mimlendiğim

Ve işte sözcüklerin aşka şirki

Öznesi ile müptela aşka

Özlemi ile yaralı bir v/eda

Yorgun düşler kavmi

Göçüp giden neşeme duyduğum hasreti

Çimdiklediğim kadar kanayan kalbimi…

Bir yerde bir gökte asılı kalası

Araf’ta takılı asamın kırık sazı

Edimlerimden değil

Gövdemden hiç değil

Ruhumun akıbeti

Gönlün felaketi

Senden mi sorulmalıdır o kıyımda mevcut göç takvimi…

Bir de ellerimden akıp giden ömrün ve aşkın

Sadakatini

Düş bellediğim kadar saadeti

Ömrün zindanlarından

Azat edilmediğim kadar dinmeyen yalnızlıktan

Ve işte bu sefil varlığımdan

Tek arda kalan

Ardıç kuşlarının zikrinde asılı bir felaket

Anka’nın külünden doğduğu nasıl ki değil rivayet

Rica üzerine sevmediğim kadar ben seni

Sensizlikse racon kesen

Semadan yerküreye nükseden

Bir ritim bir nüans bir çığlık

Felaketim oldun olalı kabarır yürek

Asaleti devranın

Seni sevmek eşittir hasret

Seni sevmek,

Kendimi terk etmenin üstüne

İçtiğim bir bardak huzur dilemişken Rabbimden

Susuz kalan şu sefil yüreğin kuyusundan

Firar etmekle eş değer bir dilek