Anahtarı Yürek Olan Açar Sayfaları
Ben kolay yazılmam rüzgâr geçse sayfam kıvrılmaz
Bana bakma hikâyem en derin mısralarımda saklanır
Suskunluğunla bakma bu bile yankı olur boşlukta
Kalbim içinde sen kalbinle nerelerdesin acaba?
Yüzümde geceyle anlaşmış bir gölge var bunu yazarım
Dilime yük olmamış kelimeler ağır gibi ama narin yazarım
Kimse bilmez kaç fırtına esti içimde bunu belli etmem yazarım
Bir bakışın yeter bazen gözlerim anlatır derinliği okursan.
Empati içimde doğuştan bir yanık ezgi duruyor
Senin gözyaşın benim içimde kırılan bir cam bak parçalıyor
Ben başkasının acısıyla çizdim kendi sınırlarımı yansıyor
Kendi ağrım için sustum kimse üzülmesin diye yazılmıyor
Ayakta
kaldığım anlar aslında en kırıldığım zamanlar, bilemezsiniz
Zırh kuşanmadım incitmemeyi öğrendim yıllarla aşk dolu sözlerle
Yanımdan geçen herkes “iyisin değil mi?” der geçer,
ben siz iyi
olduğunuzda iyi olurum
Ben ise sessizliğin çığlığıyım içten içe gizlice size seslenen satırlarımla
Ben hemen çözülmem sır değilim ama görünmez de değilim
Anahtarı yürek olan açar sayfaları o gönül dizelerinden hoşlanır
Gülüşümde bahar sizin için içimde kışlar saklı benim için
Ben şiirim ben gönüllerde varım sen beni tanırsan farkı anlarsın okuyunca
Mehmet Aluç
